Doe wat je doen wilt.

Berkelloop

2012-01-21T20:33:00.002+01:00

Warnsveld, Huis 't Velde, Warken, Velhorst Almen, Besselink, Staring koepeltje, Lochem, De Cloese, Beekvliet, witte reigers,aalscholvers, ganzen, eenden, zwanen, zompige maaipaden en enkeldiepe modder.

Dat kom je tegen als je vanuit Zutphen langs de Berkel naar Borculo loopt.
Bijna 3 uur lang prachtig lopen door het mooie landschap langs het stromende water, geen verkeer, een enkele wandelaar.

Bijna 3 uur lang het water volgen, niet na hoeven denken over de richting.
De zompige maaipaden worden afgewisseld met enkeldiepe modder, ;hier en daar maakt het maaipad plaats voor bosjes soms met ondoordringbare onderbegroeiing .
Zo glijd Warken voorbij, passeer ik landgoed Velhorst en volg de Berkel dwars door het boerenland richting Almen. Van hier gaat de Berkel naar Lochem. Ongeveer halverwege kom ik langs het Staring koepeltje.
Dit historische gebouwtje dateert uit de 19e eeuw, gebouwd door de dochter van de dichter Staring, Constantia. Ze liet het herenhuis dat er stond, afbreken en van de resten ervan een theekoepel bouwen. Ze koos daarvoor een mooie plaats: een wat hoger gelegen stuk land aan de rivier de Berkel.
Vanaf hier loop ik aan de Noordzijde van de Berkel waar de kanten begroeid zijn met hoog gras. Dit houdt kilometers aan tot aan Lochem.

Eenmaal Lochem voorbij gaat het richting Borculo een kilometer of 10 verderop.
Het begint inmiddels donker te worden en het lopen op de drassige grond wordt vermoeiend.
Langs de Cloese, Zwiep met op de achtergrond de Lochemse berg, het landgoed Beekvliet om bij Elbrinks Vonder in Borculo te arriveren.
Moe maar voldaan spoel ik mijn sokken en schoen af en na een verkwikkende douche ben ik precies op tijd voor het eten.

Wouter

Traditioneel begin van het jaar

2012-01-19T22:39:00.005+01:00

Het nieuwe jaar is goed begonnen.
Traditioneel staat begin januari de survivalrun van Beltrum op het programma.
Een groot evenement met in totaal zo'n 1000 deelnemers, in leeftijd variërend van 8 jaar tot 60+. Ik neem deel aan de halve run, een stevig parcours van 13 km door weilanden, maïslanden, sloten en bos met zo'n 40 hindernissen. De hele is 20 km met maar liefst 60 hindernissen.

Mijn oudste twee zoons doen ook mee aan de jeugdrun; 5 km met 20 hindernissen.
Dit jaar is het flink ploeteren door de modder, ondergelopen bossen en het hoge water in de beken. De run verloopt voorspoedig. Het is mij niet om de tijd te doen maar om het bandje over de finish te brengen. Iedere deelnemer start met zo'n polsbandje, die ingeleverd moet worden als een hindernis niet gehaald wordt. Een flinke uitdaging, want zelfs technisch simpele hindernissen worden loodzwaar met verzuurde armen en als de energie uit het lichaam is verdwenen.
Het vele publiek en de goede sfeer maakt het echter tot een uniek evenement waar de adrenaline flink gaat stromen.

Zowel Bram als Hugo en ik komen met bandje over de finish.
De laatste hindernis ligt achter de finish; Een tent met grote tobbes met heet water en biotex, waarin je heerlijk kunt weken en bijkomen van alle inspanningen.

link naar stuk in Tubantia

De kou is er weer.

2011-12-05T22:29:00.002+01:00

Het is alweer even geleden dat er een blog is verschenen.

Dat betekent niet dat er in die tijd niets gebeurt is. In tegendeel, we zijn erg druk geweest.
Zo moest eind oktober onze trouwe Transporter voor de APK en bleek er een fikse reparatie nodig te zijn. De bus is 16 jaar oud en elk jaar is het weer de afweging tussen repareren en inruilen.
Dit jaar eerst maar eens geprobeerd om hem te verkopen via marktplaats. Kijken hoe de reacties zijn en dan kunnen we altijd nog zien. Nou dat hebben we geweten, met een halve dag moesten we op zoek naar een ander vervoermiddel.
Gelukkig konden we daarvoor de bus nog een paar weken gebruiken. Na veel zoeken uiteindelijk een Ford Transit gekocht. Een luxe uitvoering. Aangezien we de winter ingaan moest ik vervolgens op zoek naar winterbanden op velg. Nou dan kom je in de wereld van de codes. Diameter, hoogte breedte, E.T. waarden, loadindex, snelheidswaarde, enz. Heeft wel even geduurd voor ik eruit was, maar dat is ook weer gelukt.
Nu rijden we prinsheerlijk met onze nieuwe bus overal naar toe.

Natuurlijk is er ook veel gesport. zo hebben Bram en Hugo hun eerste wedstrijd voor het jeugd survival circuit C (JSC-C) gelopen. Dit was 12 november in Vollenhove. Er schijnt een lekker zonnetje als de jongens vertrekken. Het parcours heeft pittige hindernissen en met veel koud water is de run redelijk zwaar. Vooral Hugo heeft het moeilijk. Maar de kanjer loop hem wel uit.

Ariët en Morris hebben hun laatste Mountainbike clinic gereden bij de Radstake in Varsseveld. Een groot spektakel, waarbij ook een MBtocht voor de volwassenen en een heuse BMX baan in de zalen.

Veel prominente Raborenners zijn present, wat de clinic bijzonder maakt.
Nas een goede warming up een hele serie oefeningen en een heuse tocht zijn onze stoere kinders een medaille en een prachtige ervaring rijker.

IK heb de laatste tijd veel getraind. Survivallen is geïntensiveerd, want Beltrum komt er weer aan. de lange duurlopen heb ik weer opgepikt, en dan het liefst over akkers, weilanden en langs/door sloten. Voor de Run in Beltrum is ook het parcours bouwen weer begonnen dus de komende zaterdagen ben ik onder de pannen.
Samen met Bram overigens want die loopt zijn Maatschappelijke stage bij de Stichting Survival Beltrum.
Loopwedstrijden heb ik even uit de agenda geschrapt want daar heb ik nu even geen tijd voor.

Mian is ook lekker aan het sporten en met de djembé in de weer.

Dit doen we naast alle andere lopende zaken van ons drukke huishouden.
We gaan dus in volle vaart en met gierende banden het jaar uit.
(hopelijk niet te letterlijk)

Wouter

Kanjers voor kanjers

2011-10-27T08:12:00.005+02:00

Onder deze titel worden clinics aangeboden om kinderen bekend te maken met de mountainbike sport. Omdat onze kinderen graag hard gaan en graag vies worden leek ons het wel leuk voor de niet-survivalaars: Morris en Ariët.
Een collega van mij doet dit soort trainingen vaker en dat had natuurlijk ook onze nieuwsgierigheid gewekt. In totaal zijn er 6 cursus-zondagen, maar de eerste 3 zijn al geweest. Toen wij in Zeeland waren was het mooi dichtbij, in Borculo. Maar nu moesten we naar Hoog-Keppel rijden.
De kids vonden het prachtig. Al was het om 9 uur nog wel vrij koud. Eerst een stukje door de bossen en velden, naar een grasveldje voor de warming-up. Toen nog een stuk van het parcours tot de pauze.
Sportdrank, cake en Robert Geessink!De wereldberoemde tour-de-France rijder en aanvoerder van de RABO-ploeg bleek een leuke jongeman die graag met de kids op de foto gaat.
Nog een uurtje oefenen met slalom en op de wip en heuveltraining in het bos.Prachtig!
Als klap op de vuurpijl krijgen ze een bidon met sportdrank en een stoere fietsbril van de RABO-bank en een bakje patat van Aviko. Kortom een onvergetelijke zondagochtend.'s middags naar Markelo voor een familiefeest waar onze karikaturen getekend werden.... maar dat is weer een ander verhaal.
Mian

Survival Neede

2011-10-25T19:28:00.010+02:00

De survivalrun in Neede zit er weer op. Uit de keuze van de parcoursen van 18, 12 of 7 km heb ik de laatste gekozen.
Om half negen op de fiets richting Neede vertrokken, waar ik heerlijk opgefrist aankom. Gezellig samen met al die bekenden bijkletsen en rustig voorbereiden op de start om 10 uur.
Ik start samen met Vera die haar eerste run loopt.
Na zo'n 2 kilometer, waarin een aantal touwhindernissen, 800 meter met een stammetje op de schouder die deze vervolgens doorgehakt moet worden, mogen we voor het eerst het water in. via een grote duiker onder de weg door en dan via het maaipad verder lopen. Het water is behoorlijk koud. Er volgen nog vele hindernissen waarbij er nog regelmatig het water overwonnen moet worden. Vera gaat ook hartstikke goed en overwint zelfs een paar hindernissen die haar in de training nog niet gelukt waren.
Grote klasse.
Af en toe is er wat opstopping bij de hindernissen waardoor je afkoelt, wat vervelend is.
De finish is bij de Hofmaatvijver die 3 maal overgestoken moet worden waarbij je telkens het water in moet. Een koude maar prachtige afsluiting. Vooral de eindhindernis is prachtig. Vanuit het water via een net omhoog, via een grote lus oversteken naar de volgende balk. Hoog boven het water, hangend aan een steigerplank de hindernis oversteken en dan via een schuin daaltouw richting de oever om dan toch nog de laatste 5 meter door het water af te leggen.

Hoewel Vera een paar hindernissen niet haalt zet ze toch een uitstekende prestatie neer voor haar eerste run.

Het was weer een enerverende ervaring.

Hier onder een aantal sfeerplaatjes en een aantal links naar foto reportages van de run.

eindhindernis:

Als je moe bent moet je uitrusten:

link achterhoekfoto

Sfeer impressie 7 km

Wouter

Marathon Amsterdam

2011-10-16T21:41:00.004+02:00

Vandaag voor de eerste keer de marathon van Amsterdam gelopen. Het leek me gewoon ontzettend mooi om in het olympische stadion te starten en te finishen. En dat was ook gaaf.
Zeker met het prachtige weer van vandaag.

Gelukkig kon ik bij Koen en Bonne slapen, wat een heel goed hotel blijkt te zijn.
Gisteren ben ik met hen naar de expo geweest om de nummers op te halen. Wehebben het sutk langs de Amstel verkend. Verder een heerlijk rustige avond gehad.
Na een wat onrustige nacht (Normaal voor mij voor een marathon, een heerlijk ontbijt heeft Bonne me naar het Olympisch stadion gebracht. Perfect geregeld allemaal.

Het is eerst echter nog behoorlijk koud, de start is nl. al om half 10.
Eenmaal gestart is dat natuurlijk perfect weer. weinig, wind, zonnetje erbij en 12 - 15 graden. Het eerste stuk is wat dringen en nu en dan springen er vluchtheuveltjes met paaltjes op de weg. Eenmaal in het Vondelpark gaat dat beter.
Ik loop heerlijk, voel me goed en, opportunistisch als ik ben, heb er een goed tempo in.
Spoedig lopen we langs de Amstel. Prachtig lopen tot aan Oudekerk en dan via de andere kant weer terug.
Na 25 km neemt de souplesse langzaam maar zeker af, dit gaat door tot aan het eind. Te weinig duurkilometers in de benen en natuurlijk te hard gestart.
Na 35 km krijg ik het echt moeilijk en schakel ik over op de automatische piloot.
Uiteindelijk finish ik in 3:21 waar ik tevreden mee ben.

Ik ben erg blij dat ik de eerste 25 - 30 km goed gelopen heb. De basissnelheid heb ik weer terug, De komende tijd werken aan het verder opvoeren duurvermogen en de tempohardheid.

Hier nog een overzichtje van het resultaat:

Na de finish heb ik een uurlang heelijk in het zonnetje in het gras gelegen, genieten van de ambiance van het stadion.
Daarna als uitlopen, teruggelopen naar Koen en Bonne.
Het fantastische hotel biedt me een heerlijk bad aan met daarna een lekkere maaltijd, voordat het tijd word om weer op de trein naar de achterhoek te stappen.

Het is een mooi weekend geweest en ik wil vooral Koen en Bonne hartelijk bedanken voor de geweldige service.

Survivalrun Ruurlo 2011

2011-10-09T18:30:00.006+02:00

Het tweede weekend van oktober is traditioneel de familierun in Ruurlo. Omdat iedereen hieraan kan meedoen (er is geen leeftijdsgrens van min. 8 jaar) doen wij hier al jaren aan mee. Bram en Hugo kunnen hier leuk lopen om hun tijd te verbeteren (al wisselt het parcours elk jaar). Ariët vindt 1 survivalrun per jaar ook wel leuk.En Morris is een mooi-weer-survivallaar en in oktober valt het weer meestal nog wel mee.Omdat Bram en Hugo zelfstandig kunnen lopen kan Wouter met Ariët en Morris mee. Hij kreeg zelfs bij de start nog twee kinderen onder zijn begeleiding. Die twee zaten qua leeftijd tussen Ariët en Morris in, dus een leuk stel.Ze deden het allemaal super goed! Er waren leuke nieuwe dingen en lokaties, zoals kanoën en keienslepen bij Kasteel Ruurlo.Bram liep in 1:13 de 24 hindernissen op de 5.8 km lange route.
Hugo was ook sneller bij de finish dan de fotograaf (Mian dus). Precies 20 minuten na zijn grote broer. Hij heeft de run gezellig samen met een vriendje gelopen.Ariët schoot meteen de eerste keer in de roos en deed de hindernissen heel goed.Morris was verrassend snel in de touwen. En hield ook de laatste hindernis, in het koude zwembad, heel goed vol.
Wouter gaf natuurlijk het goede voorbeeld en de juiste begeleiding en hulp.
De volgende foto is van vorig jaar, van Wietse, want ik heb alleen filmpjes van de laatste hindernis.Over de tonnetjes, in het net omhoog en dan 15 meter apenhang. Morris heeft het helemaal zelf gedaan! Eervolle vermelding! En dat in 2 uur en een paar minuten. Petje af! Volgend jaar weer......

2011-10-04T22:43:00.003+02:00

Nog wat extra links met filmpjes.

Filmpjes van mij op de verschillende punten

en de uitslaggegevens

Kust Marathon Zeeland

2011-10-02T22:05:00.005+02:00

Dat het dit weekend warm is geweest, zal niemand zijn ontgaan.
Het is ook het weekend van de Zeeuwse kust marathon. een mooie en zware marathon.
Was het andere jaren vooral de wind die het erg zwaar maakte, dit jaar is het de zon.

Vrijdag zijn we met het gezin vertrokken zodat we, ondanks het drukke verkeer, mooi op tijd en lekker relaxed in Zeeland aankomen.

Voor de start zie ik plaatsgenoot Tom. die voor de eerste keer Zeeland loopt. Om klokslag 12 uur starten ruim 1700 lopers in Burgh. Het is al warm en ik moet met warmte altijd erg wennen voor ik op gang kom. Ik heb de hele morgen goed gedronken wat resulteert in veelvuldig wateren. Ik begin bewust heel erg rustig en kom zo lekker in een rustig ritme. Tijd is vandaag niet belangrijk, ik wil hem helemaal uitlopen zonder te wandelen.

Het voelt goed, lekker rustig tempo en bij elke waterpost meerdere bekers water en enkele bekers sportdrank. Bij Vrouwenpolder gaan we het strand op. Dit vind ik dit jaar niet zo zwaar. Afgezien van de temperatuur is het windstil, en het is eb waardoor er een breed stuk goed te belopen hard strand is.
Dit is de vierde keer dat ik meedoe en andere jaren was het altijd een stuk kouder, met veel tot heel harde wind en dus ook maar weinig mensen. Zo anders is het dit jaar. Met dit perfecte strandweer was het erg druk en blijkt de 8 kilometer strand waarover we lopen een naaktstrand te zijn. Een heel ander aanzicht dan de andere jaren.

Al voor het strand zie ik mensen wandelen en op het strand nog veel meer. Een voorteken voor het slagveld dat nog gaat komen. De 2e helft van Oostkappele via Domburg, Westkappelle naar Zoutelande is zwaarder met de klimmetjes en trappen. Toch kan ik ook hier blijven hardlopen. Ik stop bij elke drinkpost even om 5 of 6 bekers te drinken en dan weer verder. Pas de laatste kilometers krijg ik het zwaar, maar dan is het nog even doorbijten tot de finish. Het publiek is hartverwarmend en natuurlijk is er mijn eigen geweldige supportersteam.
Ik finish net binnen de 4 uur en ben tevreden.
Tom finisht een kwartiertje na mij en vertelt me dat hij veel last had van de warmte, maar hij is wel gefinisht.

Het blijkt dat meer dan 40% de finish niet heeft gehaald.
Voor mij blijft de Zeeland marathon een prachtige loop met een mooi parcours, een geweldige sfeer en onvoorspelbare omstandigheden.

Zaterdag avond en zondag nog heerlijk genoten op het strand.

Nog wat sfeerplaatjes.

Op naar Zeeland

2011-09-28T22:30:00.003+02:00

Hoewel het een tijdje stil is geweest op deze blog, wil dat niet zeggen dat ik stil heb gezeten. Integendeel, ik ben erg druk geweest met lopen en survivalrun trainingen.
Ik train tegenwoordig twee keer in de week voor het survivallen en dat betaalt zich uit in een groter gemak waarmee hindernissen neem. Daardoor wordt het alleen maar leuker.
Ook met het lopen gaat het nog steeds vooruit. Het duurvermogen kan nog wel wat verbeteren, maar ik heb weer veel lol in het trainen. Of het nou intervallen zijn of lekker crossen over de lochemse berg.
Kortom, het gaat goed met me.

En dan zaterdag de Kustmarathon van Zeeland.

Een prachtige uitdaging waar ik weer veel bekenden ga ontmoeten. Uit Borculo zal ook Tom er zijn. Voor hem is dit de eerste keer dat hij deze marathon gaat lopen, maar hij is fit heeft een goede voorbereiding achter de rug dus dat gaat helemaal goed komen.
Hieronder de routekaart.

Mariska gaat trouwens zondag in Brussel haar Belgische titel op de marathon verdedigen. Ook zij heeft een heel goede voorbereiding gekend en ze gaat ervoor. Ik ga dat zondag volgen.

Ik ga de laatste voorbereidingen voor dit weekend treffen. Spullen bij elkaar zoeken nog een lichte training en dan vertrek ik vrijdagmiddag.

Ik houd jullie op de hoogte.

Wouter

Monnikentocht

2011-09-11T21:46:00.002+02:00

Onderweg heb ik regelmatig gedacht, uitlopen, naar huis en snel vergeten.
Wat een ellende is lopen in grote hitte.

Het is al weer een week geleden dat ik de Monnikentocht heb gelopen. De 50 km versie van Ter Apel naar het pittoreske vestingstadje Bourtange.

Zaterdag 3 september, een prachtige dag. Eigenlijk veel te warm om 50 km te lopen. Ik heb er een heel dubbel gevoel aan overgehouden. Ik heb het erg zwaar gehad, maar ik heb wel genoten van het landschap en eenmaal over de finish was het leed ook weer gauw vergeten. De dagen erna heb ik er weinig last van gehad.

Trainingen gaan steeds beter en ik krijg langzaam weer het gevoel terug dat ik weer alles aan kan.

Wouter

crossende kinderen

2011-08-29T21:30:00.002+02:00

Na Morris is ook Ariët enthousiast begonnen met crossen.

Vanavond dus met beide kinderen naar Lochem getogen
Aangezien het voor Ariët de eerste keer is leg ik haar eerst de nodige zaken uit over schakelen op hellingen etc. Morris heeft dat allemaal al eens gehoord en vertrekt vast om een aantal hellingen te bedwingen.
Ariët heeft de smaak te pakken na een paar oefenritjes helling op en weer aaaaaf!

Dus vertrekken we met z'n drieën verder de bergen in. Heuvelop volg ik ze, hier en daar helpend met een duwtje, terwijl heuvelaf ze van me weg rijden. Ariët is eerst voorzichtig,maar wordt steeds vrijer. Bij de Belvedère gaan ze in volle vaart de lange helling af, de bocht om en daarna via een lange klim weer omhoog.

Ariet vindt het afdalen toch wel eng hard gaan en beiden vinden het klimmen best zwaar. Maar de kanjers doen het rondje wel twee keer achter elkaar. Na nog een aantal hellingen, voornamelijk naar beneden komen we weer bij de auto. Toch 8,5 km intensive fartlek achter de kiezen. Het was hollen en stilstaan maar wel hartstikke leuk voor alle drie.

Wouter

nieuwe activiteit

2011-08-24T22:51:00.003+02:00

Ik heb er een nieuwe activiteit bij: mijn kinderen leren crossen op een crossfiets/mountainbike.

Morris had al een tijd lang gevraagd wanneer we nou eens gingen crossen. Wij hadden al een paar jaar een crossfiets, waar hij destijds ook al eens op gereden heeft op de bulten van Lochem. Maar klein als hij nog was ging het fietsen en zeker het schakelen erg zwaar voor hem en bergaf fietsen met al die hobbels en wortels was ook een beetje enge ervaring.
Maar nu vond hij het dus tijd om het weer eens te proberen. Ik ben met hem verscheidene malen naar Lochem getogen, waar ik hem al doende het principe van het schakelen heb uitgelegd. Hoewel het schakelmechanisme voor het schakelen naar een lichtere versnelling erg zwaar gaat, doet hij het ontzettend goed. Bergop loop ik met hem mee, aanwijzingen gevend en hem aanmoedigend. Bergaf ren ik achter hem en de feiten aan, allerlei nuttige tips roepend die hij niet hoort.
Na een wat aarzelend begin gaat hij als een speer en hij doet het geweldig goed en hij vind het ook geweldig. Na de tijd drinken uit de bidon is ook erg stoer.

Dat smaakt naar meer. Intussen hebben we een mountainbike erbij gekocht, wat onze jongste 2 inspireert om een tocht rond Borculo te maken. Ze blijven anderhalf uur weg. Moeder ongerust, maar opgetogen en onder de modder komen de twee weer thuis. Er waren een heleboel modderplassen...

De komende tijd wordt van me verwacht dat ik ze vaker ga begeleiden. Door dit in Lochem te doen is het voor mij direct een mooie Fartlek/heuveltraining.

wouter

De vakantie voorbij......

2011-08-16T18:38:00.003+02:00

Een mooie vakantie is het geweest met alles erop en eraan. Zon, regen, hoosbuien, droge dagen bewolkte dagen, onweer, lekker zwemmen, lopen, spelletjes doen, in musicals spelen, boeken lezen, wandelen...., kortom we hebben ons niet verveeld.

We zijn gewoon in Nederland gebleven, in Nijverdal op de Noetselerberg op de Sallandse Heuvelrug.

Prachtige omgeving, met bossen en heel veel heide. Het gebied waar de Korhoen en de zand hagedis nog voorkomt. Het gebied van de Diepe Hel, een helling van 10% bekend van de gelijknamige loop tussen Holten en Nijverdal. Een uitgestrekt gebied waar je eindeloos kunt wandelen, lopen en fietsen.
Ik heb daar de nodige kilometers gemaakt. Niet zozeer in lange duurlopen maar vaker een loopje van een klein uurtje of zo.
Mian's broer, die in Ierland woont, is nog een aantal dagen geweest met zijn gezin en ook familie De Boer, is een week geweest. Heel gezellig en met Mark heb ik de nodige kilometers gemaakt. Ook samen met Mieke en Mark nog een lange duurloop van 30 km afgewerkt waarop ik helemaal kapot ben gegaan. na 2,5 uur kreeg ik het heel moeilijk en ik was blij dat we weer terug bij Dalzicht waren. Hier zaten Mieke en Mark al uitgebreid op het terras achter een groot bier. Heel lekker en heel duur bleek achteraf bijna € 20 voor 3 halve liters; wat een oplichterij.

Ondanks dat het regelmatig regent is het prima uit te houden op de camping en hebben we een relaxte vakantie achter de rug.

Wouter

Wheel of Energy

2011-07-29T13:00:00.005+02:00

Alweer bijna een week geleden was ik jarig.
's Ochtends kreeg ik een aantal kado's om jong te blijven (van je familie moet je het hebben). Dit pakket bestond uit verschillende spelen, waar we de afgelopen week al veel plezier aan hebben beleefd.

Verder was er natuurlijk het kado van Mian, 4 uur lopen in het Wheel of Energy.
Na de koffie zijn we naar Schiphol gereden. Daar op het plein staat het wiel. Op het grote plein lijkt het eigenlijk niet eens zo groot.
Er is 1 man aan het lopen, Perry.
Richard Bottram, de initiatiefnemer loopt elke dag een marathon op het wiel en blijft er dan vaak ook bij. Hij is echter gedwongen geweest om hiermee te stoppen omdat zijn moeder ernstig ziek is. We wensen hem en zijn familie heel veel sterkte toe.

Het wiel draait eigenlijk autonoom.
Omkleden kan in de sauna van het Sheraton hotel, wat luxe. Dan gaat het gebeuren. ik stap in en loop mijn eerste meters in het wiel.
Het valt me eerst niet mee om het ritme van het wiel aan te passen, maar geleidelijk aan kom ik op stoom.

Er is van alles te zien op het plein. Het is een komen en gaan van mensen op het plein, die verwonderd verbaasd, of geïnteresseerd blijven staan kijken. Toeristen maken foto's en regelmatig deponeren mensen een bijdrage in de daarvoor bestemde bus.
Na een uur heeft Perry er zijn 3 uur opzitten, waarna ik een drie kwartier alleen loop, aangemoedigd door mijn fanclub.

Rondom het wiel zijn spinning bikes geplaatst waar door velen actief gebruikt gemaakt wordt. Ook de kinderen vinden het prachtig.

Spoedig melden de volgende lopers zich. Een Stel uit Holten, dat anderhalf uur mee loopt. zo lopen we dus met z'n drieën, gezellig pratend de tijd vol. De snelheid is instelbaar en ligt net boven de 11 km per uur.

Het laatste half uur wordt ik ook weer vergezeld door een loper, Ditmaal komt hij uit Ruurlo, daarmee wordt het een hele oosterse aangelegenheid.
Het is hartstikke leuk dat ook mijn schoonouders nog even langskomen om me aan te moedigen. De "happy birthday"ballon wappert zwierig aan de stang van het wiel.

Ik loop na 4 uur nog even door om 46 km vol te maken. Ik ben tenslotte 46 geworden.

Na een verkwikkende luxe douche in het Sheraton, is er koffie en gebak.

We laten ons dat heerlijk smaken. Het panorama deck met de Fokker 100 is een mooie afsluiting voor we on na een prachtige dag weer huiswaarts begeven.

Wouter

Diever

2011-07-17T22:47:00.003+02:00

Als ik de weg die ik gekomen bent terug moet lopen raak ik nogal eens het spoor bijster.
Een paar jaar geleden na de marathon in Diever liep ik half Diever door voor ik weer bij het Dingspilhuus was. Nu is Diever niet zo groot, maar met pijnlijke en stijve benen is het al gauw een heel eind.
Gisteren was het ook weer raak. Na de finish loop ik met zo'n windbeschermer van dun plastic door Diever en herkende de weg niet. Ik wist niet of ik nu rechts of links af moest. Er was ook geen loper te zien, dus dat ik niet goed zat was wel duidelijk. Ik ben erg blij dat een man op de fiets de regen trotseert en me de goede richting op wijst. Waarna ik spoedig terug ben in het Dingspilhuus om me lekker te douchen.

De 32e marathon kan bijgeschreven worden.
Zaterdagmorgen heb ik gewoon zin om een marathon te lopen, dus pak ik 'smiddags mijn spullen en vertrek naar Diever. Gezien de grote kans op regen gaat mian en de kinderen niet mee.
Het is lekker weer als ik Borculo verlaat. Hoe verder ik echter noordwaarts rijd hoe verder het dichttrekt. Als ik in Diever uitstap regent het lichtjes.
De start om 5 uur is altijd bijzonder want de 10, de 20 de 30 en de marathon starten alle gelijktijdig maar allemaal vanaf een iets andere plek. 4 startlijnen en 1 finish.
Bij de start ontmoet ik Henk Stoorvogel die volgend jaar de marathon in Kigali, Rwanda gaat lopen. De marathon die ik 3 jaar geleden gelopen heb. Gespreksstof genoeg dus. Hij gaat met nog 24 andere lopers geld inzamelen voor meerdere projecten in Rwanda. Dit wordt zijn eerste marathon. We lopen samen tot halverwege. Dan neemt hij iets gas terug, ik loop lekker verder. Het gaat echt goed.
Het is intussen gaan regenen. Een zachte lekkere regen. De marathon gaat over 4 ronden, in ronde 3 gaat het nog steeds lekker en ook ronde 4 heb ik geen verval al wordt het dan langzaamaan wel wat zwaarder, ook regent het harder en krijg ik de wind de laatste 4 kilometer pal tegen.
Met een tijd van 3 uur 25 ben ik meer dan tevreden. 15e van de 70 en 15 minuten sneller dan in Oss 7 weken geleden en helemaal vlak gelopen. Heerlijk!
Bij de finish wacht ik nog even of Henk al binnen komt maar het is te nat om lang te wachten en dus aanvaard ik mijn zoektocht naar de kleedkamer, met het bekende resultaat.

Als ik reeds gedouchet ben kom ik Henk tegen. Helemaal kapot, hij vertelt dat hij het in de derde ronde al moeilijk kreeg en dat de vierde ronde echt afzien was.
Toch knap dat hij na ronde 3 niet is uitgestapt, wat erg verleidelijk is, maar de marathon heeft uitgelopen.

Ik heb genoten van deze heerlijke marathon.

Wouter

Verjaardags cadeau

2011-07-13T13:59:00.007+02:00

Ik ben nog niet jarig maar ik weet al wat ik voor mijn verjaardag krijg.

Ik ga op min verjaardag een marathon lopen in het Wheel of Energy op Schiphol.

Een initiatief van Richard Bottram om aandacht te vragen voor de kankerbestrijding, de opvang en begeleiding van naasten en om hiervoor geld op te halen.

Van de website:

“Nu begint het pas écht! Ik merk dat het nu pas tot iedereen doordringt wat we eigenlijk teweeg hebben gebracht. Daarom zou het mooi zijn als straks elke dag iemand ergens op de wereld tegen kanker zou lopen." Met deze woorden eindigde Richard Bottram op 29 juli 2007 zijn Run against Cancer. En daarom loopt Richard Bottram nu iedere dag (!) een marathon. In zijn vorige project (in 2006 en 2007) was het erg lastig om met elkaar te lopen, maar nu is hij iedere dag op Schiphol te vinden. Loop dus ook (met hem) mee!

Bewustwording, hoop en een beter leven met kanker
Wheel of Energy365 is een actie van Stichting Marathon365. Initiatiefnemeren marathonloper is Richard Bottram. Wheel of Energy365 wil bijdragen aan een wereld waarin de ziekte kanker niet langer levensbedreigend is. Bovendien vragen we donaties voor psychosociale ondersteuning zodat de kwaliteit van leven met kanker vergroot kan worden.

De missie van Wheel of Energy365 is hoop uitdragen voor een beter leven met kanker. Hoop is het belangrijkste kapitaal van onze samenleving. Daarnaast wil Wheel of Energy365 handtekeningen ophalen voor de Wereld Kanker Petitie zodat er meer internationale, politieke aandacht voor deze ziekte komt. Dit moet leiden tot internationale welzijnsverbetering voor mensen die geraakt zijn door kanker. Naast medische behandelingen zorgt psychosociale ondersteuning voor een verhoging van de levenskwaliteit: een beter leven met kanker.

Het wiel is een grote tredmolen met een diameter van 7 meter, waar je met 3 mensen naast elkaar gelijktijdig in kunt lopen.

Ik wil 4 uur gaan lopen.
Ik bedank Mian en de kinderen hartelijk voor deze geboden kans om een mbijzondere marathon te lopen, maar nog meer dat ik daarmee dit initiatief en de strijd tegen kanker kan steunen.

Een ieder die dit initiatief wil steunen, moet overwegen om ook een uurtje mee te lopen. Momenteel zijn er 23 juli op bijna elk uur nog banen vrij.

Wouter

Nekpijnvrij

2011-07-13T13:47:00.000+02:00

De nekpijn is zo goed als weg.
Gelukkig maar.
Ik was het goed zat om niet gewoon te kunnen bewegen met een scheef hoofd te lopen en niet te kunnen hardlopen.

Maandag en dinsdag heb ik weer lekker kunnen lopen.

Maandag een flinke duurloop gedaan op de Sallandse heuvelrug, lekker crossen, zowel heuvelop als heuvel af ging het uitstekend. Uiteindelijk zo'n 20 km gelopen in de prachtige avondzon.

Zoals het er nu voor staat, ga ik zaterdag in Diever de marathon als training lopen.

Wouter

Nekpijn

2011-07-11T10:44:00.003+02:00

Slecht begin van Juli.

Heb een week last gehad van pijn in de nek.
Zelfs met paracetamol bleef het pijnlijk. met uitstraling naar hoofd en schouder.
Lopen ging niet, want ik kon niet eens mijn hoofd rechthouden en het dreunde door mijn nek
Momenteel is het gelukkig vrijwel weer over.

Vanavond maar weer eens een rondje wagen.

Wouter

avondloop

2011-06-27T23:44:00.004+02:00

23:44

Ik ben net thuis van een iets uitgelopen duurloop. Het is een prachtige zwoele avond, de ergste warmte is uit de lucht en het is niet benauwd. Dat komt niet zo vaak voor en morgenavond is het warme weer weer voorbij.

De vogels zijn bij zonsondergang ontzettend actief en begeleiden me met een prachtig concert. Naarmate de schemering overgaat in duisternis worden de vogels stiller en blijven de krekels en de kikkers over. Tegen deze achtergrond gaan de gedachten hun eigen weg en de meest uiteenlopende onderwerpen passeren de revue.

Vroeg in de avond na het eten, heb ik samen met Morris een vlot gebouwd. Iets waar Morris al een aantal maanden geleden om gevraagd heeft. Het probleem dat hij moest oplossen was het creëren van drijfvermogen. Heel veel planken drijven toch?
Ik legde hem uit dat het luchtvolume moest zijn en toen werd toen heel creatief.
Hij bedacht dicht geplakte wc rolletjes, regen afvoerpijpen, lege flessen, onze regenton.
Uiteindelijk kwam hij op de 2liter plastic melkflessen uit, die hij fanatiek heeft gespaard. Als hij 10 melkflessen heeft wil hij het vlot bouwen, teleurgesteld dat hij er veel meer nodig heeft.
Vanavond is het zover, met een pallet, de melkpakken en een stuk gaas is het vlot klaar om uit te proberen op de Berkel, samen met Ariët en Hugo. Voorzien van een touw want ik heb geen zin om achter ze aan te zwemmen en ik heb geen idee hoe goed het drijfvermogen is.
Dat gaat echter wonderwel.

Zie onderstaande foto's.

Groep 8 grijpt de macht

2011-06-27T11:12:00.005+02:00

Na maanden van instuderen en oefenen was het dan eindelijk zover. Bram mocht met zijn klas de eind-musical opvoeren. Het verhaal gaat over een groep 8 die na de Cito-eindtoest zelf wil bepalen wat ze nog op school gaan doen. In groepjes doen ze voorstellen: niksen, meer muziek, meer sport, meer met de computer en meer studeren. Alles kwam aan bod. Maar er waren ook een paar boze ouders om alles nog ingewikkelder te maken. Bram was (hoe verrassend!) een computerfreak.
De generale op donderdagochtend ging heel goed.

En gelukkig was de uitvoering ook fantastisch!

De sfeer was er goed en de uitvoering super!
Een hele mooie afsluiting voor groep 8.

Budo examens

2011-06-27T10:38:00.005+02:00

Eind van het schooljaar, dus weer tijd voor de halfjaarlijkse examens.
Mian deed dit keer geen examen, omdat ze zelf vond dat ze te weinig training gehad had. Het examen voor de blauwe band met extra streep zou op dit moment te zwaar zijn.
Hugo beet het spits af met zijn examen. Hij verdiende daarmee de bruine slip op zijn oranje band.

Een paar dagen later was Morris aan de beurt. Hij hoopte op een extra rode streep op zijn gele band. En na een uur hard werken was dat dan ook de beloning.

Ariët ging tenslotte voor een derde rode streep op haar oranje band. En ook dat lukte na een examen dat ruim 5 kwartier duurde.

Alle drie van harte gefeliciteerd! Jullie hebben goed je best gedaan.

Hardloop4daagse gedichten

2011-06-14T20:29:00.004+02:00

De slot-etappe van de hardloop4daagse heeft Ariët geinspireerd tot de volgende gedichten.
Ze heeft ze ook keurig voorgedragen aan alle atleten.

Bij de start

Hardloper,hardloper, hardlopen vlug
Ren naar de finish en kijk niet meer terug

en bij de finish

Eén, twee, drie, vier dagen hardlopen
Dat zou ieder gewoon mens slopen
Maar jullie lopen stap voor stap
De 60 of de 100 dat vind ik knap
En nu een groot applaus graag
Want iedereen is een winnaar vandaag

Een prachtige ode aan alle lopers.

Perfect

2011-06-13T21:34:00.006+02:00

Het was perfect!!

Het weer was perfect, de organisatie was perfect, de camping met privé nachtwachttoilet was perfect, de routes waren perfect, mijn fans waren perfect, Dolf was perfect, de sfeer was perfect. Wat wil je nog meer in een Pinksterweekend. Kortom geen redenen om slecht te lopen.

De Hardloop4daagse is op vrijdag 10 juni van start gegaan en wij gaan met het hele gezin, met de caravan richting Apeldoorn. Ik heb er zin in vanwege de 6 etappes die ik mag lopen. Mian en de kinderen hebben zin om mij en de vele andere lopers die ze kennen en nog tegengaan komen dit weekend aan te moedigen.

Het is dit jaar de 10e editie, jubileum dus en dat wil de organisatie laten weten. Ze hebben flink uitgepakt met hun programma. Zo is de laatste etappe nu een loop vanuit Vaassen, vanaf het prachtige kasteel Cannenburgh, dwars door de kroondomeinen terug naar Apeldoorn.
Zo is er Zaterdagavond een hilarisch optreden van Dolf Janssen en zondagavond een prachtig literair cafe, waar lopende schrijvers als Jurriaan Simonis, Theo Danes en Marc Papanikitas voorlezen uit eigen werk en daarnaast ook de winnaars van de verhalenwedstrijd hun prachtige weergaven van het hardloop4daagse gevoel mogen voorlezen. En er is een boek verschenen over 10 jaar Hardloop4deaagse.

Dit alles ter omlijsting van de 6 etappes. Zoals we gewend zijn van de hardloop4daagse is de organisatie tot in de puntjes geregeld en worden de kleine kreukeltjes die er nog zijn direct effectief en naar tevredenheid gladgestreken. Service en Klantvriendelijkheid waar menig bedrijf en organisatie nog heel veel van kan leren.

Voor mij is het het weerzien van vele bekenden, bijkletsen en gezellig samen lopen.
In de loop der jaren leer je steeds meer lopers kennen en in de ongedwongen sfeer zijn contacten zo gelegd. Er is vooral veel respect voor elkaar. Dat maakt het evenement geweldig.

Onze kinderen hebben zich uitstekend vermaakt en samen met Mian staan ze elke etappe aan vol overgave alle lopers aan te moedigen, al hebben ze wel een aantal lopers die wat speciale aandacht krijgen. Naast hun vader is dat in willekeurige volgorde Henry, Bjorn, Pim, Jan, Rene, Alma en op etappe 5 ook nog Mark de Boer die mij door deze zware etappe door Hoog Buurlo en de hei bij radio Kootwijk heeft gehaast. Mark is een van de winnaars van de schrijfwedstrijd en heeft derhalve zondag avond zijn verhaal mogen voordragen, dat toevalligerwijs over diezelfde 5e etappe ging uit een andere editie.

Nu kan ik alle etappes gaan beschrijven, maar dat is niet waar het omgaat. De Veluwe rond Apeldoorn is geweldig mooi. Elke etappe heeft zijn speciale uitstraling en geen enkele is vlak. Gemeen vals plat, kuitenbijtende hellingen, los zand, ongelijke kasseien wisselen de goed begaanbare fiets- en bospaden en het asfalt af. Dit alles door het afwisselende landschap van bossen, heide, zandverstuivingen, kleine dorpjes, het monumentale en roemruchte Radio Kootwijk. Een mix die garant staat voor prachtige routes, afzien en genieten tegelijk.

Er heerst een prachtige sfeer van respect en iedereen heeft het er telkens maar over dat tijden niet belangrijk zijn en het klassement er niet toe doet. Al wil een ieder graag weten hoe je gelopen hebt en wat je tijd is. Nee, het gaat nergens over maar iedereen kijkt toch na elke etappe naar de verschuivingen in het klassement en hoe de concurrentie het er van afgebracht heeft. En dat niet alleen in de top.

Voor mezelf ging het lopen fantastisch dit weekend. Alle etappes goed kunnen lopen. Weinig last van de benen en met een totaal tijd over 100 km van 7 uur 37 minuten ben ik 13 minuten sneller dan vorig jaar.
Onverwacht voor mij, gezien de beperkte voorbereiding dit voorjaar.

Hieronder nog een aantal sfeer beelden van het weekend.

Fans

Dolf

Helpen

Met Mark de Boer.

Met Mark de Boer en Henry.

Kasteel Cannenburgh in Vaassen

100 km volbracht

Op naar Apeldoorn

2011-06-06T23:01:00.002+02:00

Nog een paar dagen en dan begint de hardloop4daagse weer.
We gaan weer gezellig kamperen op het sportterrein van het Orderbos.

Ik ben overigens niet zo fit als vorig jaar.
Na de longontsteking en de slijmbeursontsteking heb ik beduidend minder kilometers gemaakt.

Ik ben erg druk gewest op mijn werk, ben momenteel een schuur aan het bouwen in de tuin, het gezin vraagt de nodige aandacht en daarnaast wil ik nog graag lopen. Met een beetje planning is het overigens goed te doen.
Zaterdag nog een rondje met Mariska gelopen. het was heerlijk weer die ochtend en het valt me dan steeds weer op dat de omgeving lekker rustig en ontzettend mooi is.
Vanavond was ik pas rond half negen thuis. Ik ben langer opmijn werk gebleven, vanwege de lange en hardnekkige file op de A1.

Het rondje bracht me vanavond door het Galgenveld richting Barchem, Ruurlo en weer terug naar Bolrculo. Het was vochtig, nevelig zelfs, maar hetwas niet benauwd. Het lopen ging heel goed, al moet ik rustig beginnen.

Ik merk overigens gelijk dat ik te hard ga, doordat ik dan snel buiten adem ben.
Ik ga dit weekend lekker relaxed lopen, geen blessures oplopen en vooral genieten.
Mijn supportesschare is er ook weer op volle sterkte bij en als het weer meewerkt dan kan het weekend niet meer kapot.

Wouter

Even bij kletsen

2011-06-02T22:28:00.002+02:00

Na de marathon van anderhalve week geleden heb ik rustig aangedaan.

in de week na de marathon was er de sport4daagse in Borculo.
een familie gebeuren met wandelen zwemmen en fietsen. Met de kinderen heb ik gezellig meegedaan. Elke avond in een andere samenstelling, door de verschillende sportprogramma's van de kinderen.
Voor mij was het ook een lekkere manier van hersteltraining.

Deze week weer rustig begonnen met lopen en ook sinds lange tijd naar de survivaltraining geweest. Dat viel tegen zeg, na elke hindernis buiten adem en na 6 hindernissen dikke onderarmen alsof ik een hele wedstrijd gehad heb.

Wel lekker om weer terug te komen in het oude trainingsritme.
Verder ben ik in de tuin begonnen met het bouwen van een schuur. Ook goede krachttraining.

Met pinksteren staat de hardloop4daagse op het programma. Dat wordt weer een lekker weekendje lopen en kamperen.

WSouter

Maasdijk Marathon Oss

2011-05-22T22:54:00.004+02:00

Tevreden. Dat is het gevoel dat ik heb over de marathon van vandaag.
Het weer is prachtig, en de organisatie goed.
De tijd van 3:39 stemt me tevreden.

Vanmorgen al op tijd vertrokken met al mijn supporters, naar het gemaal in Gewande bij Rosmalen. Hier komen we een aantal bekenden tegen (oa eric van de hardloop4daagse) verder nog Andre te brake, loper van de loopgroep Lichtenvorde die zijn eerste marathon gaat lopen.

mijn suporters bewonderen de roeiers.

Vanaf 11.00 worden achtereenvolgens de roeiers, de skeelers en de Steppers weggeschoten en vervolgens zijn wij als marathonlopers aan de beurt. Het is geen grote groep. Man of 75 schat ik zo. Dat is eigenlijk maar goed ook want het is smal op de dijk. Ondertussen is in Lith-oyen ook de Triatlon vertrokken.
Mian en de kinderen gaan gezellig lunchen bij vrienden in Oss en komen me na afloop weer opvangen in Ravestein.

Het parcours gaat over de dijk langs de uiterwaarden van de maas en regelmatig van de dijk af door de de verschillende plaatsjes. ik kom door plaatsjes waar ik nog nooit geweest ben, zelfs waar ik nog nooit van gehoord heb, Maren, Kessel,Teeffelen, Macharen, Megen, Diedem, Dedem. Het is een karakteristiek polderlandschap met prachtige sfeervolle dorpjes.

De eerste 10 km houdt ik me in en langzaamaan kom ik in een aardig ritme. Er zijn vele mensen langs het parcours en op vel plekken is gezellige muziek. Gelukkig is er ook voldoemde water, elke 4 km is er een officiële waterpost maar ook de mensen hebben vaak een tafeltje vol met bekertjes drinken staan. Met 1:43 halverwege ben ik zeer tevreden al weet ik dan al dat ik zeker geen negatieve split ga lopen. Daarvoor gaat het niet goed genoeg. Na 25 km gaan de km tijden langzaamaan achteruit met als dieptepunt rond de 33 km waar de km tijd over de 6 minuten heen gaat. Na 35 km gaat het echter weer beter en breng ik stap voor stap de km tijden terug naar 5:30, 5:15 en de laatste 2 km gaan zelfs weer binnen de 5 minuten.
Hoewel dit geen topsnelheden zijn, ben ik gezien de beperkte voorbereiding toch tevreden vooral het herstel in de wedstrijd geeft een goed gevoel.

Bij de finish staan Mian, Henk-Jan, Judy en de kinderen mij op te wachten.
Ook Roel spreek ik nog even, ook longontsteking gehad en hier de halve gelopen. Helaas ging dat minder goed en heeft hij moeten uitstappen.
Andre te brake uit Lichtenvoorde finished in een mooie 3:34

Over 3 weken de Hardloop4daagse in Apeldoorn. Ik heb er nu al zin in.

Marathon Oss

2011-05-21T19:30:00.003+02:00

Morgen de maasdijk marathon in Oss. Een marathon langs de Maas.
Het is de enige marathon die 42 km langs de Maas loopt binnen 1 gemeente.

De start is bij het gemaal van Gewande bij Den Bosch en de finish in Ravenstein.

Ik heb geen idee waar ik sta met deze marathon en durf ook geen uitspraak te doen over mijn eindtijd. Na de longontsteking en de slijmbeurs is dit weer de eerste marathon. Rustig beginnen en kijken hoe het loopt. Letterlijk.
De laatste weken heb ik wel weer lekker gelopen en ook de frequentie is weer als vanouds. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik hem ga uitlopen maar de vraag is of en wanneer ik de man met de hamer tegenkom.
We zullen het morgen mee maken.
Natuurlijk komt er een verslagje op de blog te staan.

Wouter

Dodenherdenking 2011

2011-05-06T13:51:00.003+02:00

4 mei herdenking van de slachtoffers van de oorlogen.

Ook in Borculo wordt een stille tocht gelopen. Hierbij wordt stilgestaan bij 3 verschillende monumenten.
Wij zijn met de kinderen ook meegelopen, omdat we het belangrijk vinden, ook voor de kinderen. De volgende dag stond Morris prominent op de voorpagina van het streekgedeelte van de krant.

Dit is de link voor het artikel op de site van de stentor.

Julianatoren en meer

2011-05-04T22:44:00.004+02:00

De kinderen hebben 2 weken mei vakantie. Vorige week was Mian thuis en de deze week is de beurt aan mij.
Deze week heb ik dus vakantie na een heel drukke week om alles op tijd af te ronden op mijn werk.
Lekker een week allerlei klusjes doen, hardlopen en met de kinderen op stap.
De kinderen komen wat dat betreft goed aan hun trekken want ook de broer van Mian met zijun vrouw is over en hebben de kinderen vandaag meegenomen naar het klimbos in Enschede. Lekker klimmen en ravotten. Gisteren ben ik met 5 kinderen naar juliana toren geweest.

De kinderen hebben zich geweldig vermaakt en ik heb lekker relaxed kunnen genieten van het mooie weer.

Het lopen gaat ook steeds beter. Ik heb lekker gelopen de afgelopen dagen.

Wouter

genieten

2011-04-26T21:25:00.002+02:00

Afgelopen week was het genieten van het mooie weer.
Lekker bezig geweest met van alles en nog wat.
Hoewel het seizoen pas op 1 mei officieel begint heeft het zwembad in Markelo de deuren voortijdig geopend. Heerlijk zwemmen en ravotten in het water.
Natuurlijk ook de nodige keren gelopen. Het was wel warm maar het ging redelijk tot goed. Zaterdagavond zelfs met de 2 jongsten gelopen.
Een mooie tocht die deels langs de beek op en door het wieland ging. Morris had het halverwege zo warm dat hij in de eerste de beste sloot wilde springen. Aangekomen bij de Berkel zag hij daar echte toch maar vanaf en beperkte hij zich tot het nat maken van handen benen en hoofd.
Vanavond met de loop groep naar Lochem geweest.
De temperatuur was perfect. De heuvels nog wat zwaar maar al met al toch weer een mooie training.

Wouter

Achter de elleboog

2011-04-20T20:58:00.002+02:00

De slijmbeursontsteking heeft me wel bezig gehouden.
De hele arm is de eerste week dik en gevoelig. Met paracetamol kan ik het redelijk onderdrukken. Gelukkig slaat de kuur aan en ben ik na een week de meeste zwelling en en vochtophoping kwijt.
Momenteel is de ontsteking teruggetrokken tot achter de elleboog waar nog steeds een bult ter grootte van een duivenei zit.
Ik heb er geen last meer van en volgens de dokter mag ik de arm gewoon belasten, zolang ik maar niet op mijn elleboog leun.

Het lopen gaat weer redelijk goed. Gisteravond zelfs met de interval meegedaan en met 10 keer 500tjes in 2 minuten ben ik heel tevreden. Ik kon het goed volhouden.

Vanavond een rustavond en morgen een duurloopje.

Wouter

Slijmbeurs

2011-04-10T20:42:00.002+02:00

De slijmbeurs-ontsteking is op zijn retour.

Afgelopen week heb ik er behoorlijk last van gehad. Het ergste is geweest. De hele week heb ik met een hele dikke pijnlijke rode arm rondgelopen. Met behulp van een antibiotica kuur, die gelukkig effectief is geweest, is het ergste vuur eruit en de zwelling is nu nog beperkt tot de elleboog zelf.

Het is een hele vervelende blessure. Overdag voel je vooral de plaatselijke pijn, die met paracetamol weliswaar goed te onderdrukken is, maar de arm ontzien is ontzettend moeilijk want dan kan je niets meer doen en daar wordt ik behoorlijk moe en vervelend van. Daarbij komt dat de klachten verminderen door lekker bezig te blijven.

Daartegenover staat dat hoe meer je overdag doet hoe meer de ontsteking je 's avonds en 's nachts plaagt. Daardoor wordt je tweemaal in de nacht wakker en slaap je matig. Dat komt je broodnodige rust weer niet ten goede. Al met al geen ideale omstandigheden voor een hardloper.
Momenteel voel ik me echter weer zo goed dat ik weer aan lopen/trainen denk.
Komende week ga ik weer beginnen met lopen. Eens zien wat de conditionele schade is.

Weer rustig opbouwen zal het devies moeten zijn, maar iets doen is beter dan niets.

Wouter

Tegenslag

2011-04-05T21:04:00.003+02:00

Slijmbeursontsteking.

Het begon vorige week donderdag. In de auto op weg naar mijn werk voelde ik me moe.
Net als met de longontsteking en dan avliegen er allerlei gedachten door je heen. Toch te snel gestart? Was het toch nog niet over? Ik heb toch echt rustig aan gedaan?.

Eenmaal op mijn werk heb ik er niet veel last van gehad.
Vrijdag in de loop van de dag wat last van mijn rechter elleboog en zaterdag zat daar een pijnlijke plek wat zelfs tot een bijna slapeloze nacht leidde.
Zondag heel weinig gedaan en de zwelling en de pijn namen behoorlijk af.

Vanmorgen is het weer veel erger. De dokter ziet meteen dat het een slijmbeursontsteking is. Een rolladenetje met een dot verband dat natgehouden de arm moet koelen en een penicillinekuur is het voorschrift.

Hiermee word ik weer teruggezet. Gelukkig is er geen direct verband met de longontsteking. Gewoon domme pech.

Heb wel veel tijd maar, geen energie en met de pijnlijke arm gaan dingen moeizaam.

Blijft over: rusten, rusten en rusten.

Wouter

De tijd vliegt

2011-03-28T22:16:00.002+02:00

Voor je het weet zijn er al weer meer dan twee weken verstreken.
Niet dat er niets te melden valt, in tegendeel. Ik ben hartstikke druk geweest.
een overvolle agenda met activiteiten van de kinderen, school, werk, en sport.
De laatste weken is het aantal kilometers weer behoorlijk gestegen, een aantal langere lopen, intervallen en vanavond weer voor het eerst in lange tijd naar de survival training.
Dat viel tegen zeg 2 hindernisjes en deze jongen lag voor 10 minuten op apegapen.
Wel heel gezellig en lekker om de pijnlijke rugspieren weer wat soepeler te maken.

Afgelopen weekend namelijk flink bezig geweest in de tuin. Grote struiken geplant, veel gegraven, krom staan en meer van dat soort ongein. Daarna is de rug opvallend minder soepel.

De tijd vliegt zo voorbij,vanavond de agenda voor juni al weer aan het bijwerken, terwijl nieuwjaar nog maar net voorbij lijkt. Maar goed, we vervelen ons niet en gaan lekker verder.

Wouter

Langzaam aan beter

2011-03-12T21:08:00.004+01:00

Van de week is het herstel goed merkbaar geweest.
Ik kon het op het werk aanmerkelijk beter volhouden, met als gevolg dat je eigenlijk te veel uren maakt en 's avonds weer erg moe bent. Het blijft moeilijk om een balans te vinden.
Vrijdagavond ben ik wel moe, maar het is het zo'n mooie heldere avond, dat ik toch mijn schoenen aantrek en een eind ga lopen.
Al een aantal weken is men bezig een afvalwaterpersleiding door het landschap van Borculo naar Lochem aan te leggen. Er ligt dan ook een lint door het landschap wat me doet denken aan een tankbaan. Ideaal crossparcours. Dit is voor de vrijdagavond mijn bestemming.

Het is veel natter dan ik verwachtte. De ondergrond is afwisselend droog los zand, zompig tot ronduit nat. Af en toe zak ik tot mijn enkels in het zand. Het "parcours" licht prachtig op in het licht van de maan en de sterren. Ik loop tot halverwege Lochem en keer dan weer om.

Zaterdag loop ik nogmaals over het tijdelijke crossparcours. Nu overdag. Het weer is prachtig en nu kan ik veel beter zien waar ik loop. De ondergrond is nog steeds afwisselen los zand tot zompig en nat.

Ik kan mijn eigen sporen van de vorige avond zo weer volgen. Ik zie nu ook sporen van beesten die kennelijk ook dit parcours volgen.
Zoals de hertesporen laten zien.

Ik loop nu het hele stuk, zo'n 6 km, tot aan de Ruïnelaan, genoemd naar de ruïne van de Nettelhorst.

Van hier loop ik via Zwiep verder naar de Lochemse berg om daar nog even lekker wat hellingen te nemen.

Via Barchem loop ik weer terug naar Borculo.
Dit gaat allemaal in een rustig tempo en ik stop regelmatig om een foto te maken. Zo heb ik een lekker rustige training van 2 uur.

De achtkastelenloop meegerekend heb ik deze week toch 4 keer gelopen.
Het tempo en duurvermogen is er nog niet maar het gaat elke week lekker vooruit.

Wouter

Achtkastelenloop Vorden

2011-03-06T20:35:00.002+01:00

Het is zaterdagavond en achter de computer check ik mijn inschrijving voor de achtkastelenloop. Blijkt dat ik me helemaal niet ingeschreven heb. kennelijk ben ik een antal weken geleden verstandig geweest. Toen was ik ziek en geen idee hoe fit ik begin maart zal zijn.

Nou, ik had er wel zin in en me voorgenomen om rustig aan te lopen.
Het weer is ideaal voor een mooi loopevenement.

Na de start loop ik spoedig Henk uit Aalten achterop, net als vorig jaar. Hij heeft het zelfde ritme als mij. We hebben lekker lopen keuvelen en elkaar uit de wind gehouden. Na 11 km scheiden onze wegen en loop ik vrolijk verder.

Ik vind het tweede deel van de halve mooier dan het eerste en ook mooier dan het tweede deel van de dertig.
Ik geniet van de mooie omgeving maar langzaam maar zeker zakt het tempo in. De ziekte en het gebrek aan training heeft zijn sporen achtergelaten. Het laatste stuk langs de rondweg is saai en vervelend. Uiteindelijk ben ik blij dat ik over de finish ben.

Mariska grijpt met 2:10 op de 30 net naast het podium bij de dames.
en Tom loopt een nette 2:27. Hij heeft alles gegeven getuige onderstaande foto.

Het was heerlijk om weer eens te lopen.
Ik was wel erg moe toen ik thuis kwam, maar ook heel voldaan.

Wouter

rustig weer beginnen

2011-02-27T11:48:00.002+01:00

De afgelopen weken was het rustig houden en nogmaals rustig houden.
De longontsteking was na twee weken vrijwel verdwenen, maar dat betekent niet dat ik al hersteld ben.
Vorige week de huisarts nog eens bezocht. Ik mocht wel weer gaan lopen maar moest het rustig aandoen, goed luisteren naar het lichaam.

Zo gezegd, zo gedaan.
Ik heb weer een aantal malen een rondje gelopen. Ging best goed en dat rustig aandoen is niet zo moeilijk. Het voelt niet goed om erg hard te gaan en ik wil mezelf ook absoluut niet over de kop lopen.
Het lichaam weer even prikkelen na die weken stilstand is erg lekker.

Het gaat dus weer de goede kant op.

Wouter

Nog steeds ziek

2011-02-15T20:40:00.002+01:00

Vanmorgen weer bij de dokter geweest.
Vorige week is longontsteking geconstateerd en vanmorgen even voor controle geweest.
Nog een paar weken rustig aan doen is het advies.

Dat betekent dat de marathon van aanstaande zaterdag voor mij niet doorgaat.

Ik voel dat de ontsteking er nog zit, dus ik houd me nog wel even koest.
Het is wel apart nu tijd te hebben voor dingen waar ik normaal niet aan toe kom, maar dat moet niet te lang duren.

wouter

Judo examen

2011-02-09T20:40:00.005+01:00

Maandag was het de beurt aan Hugo voor zijn Judo examen.
Gedurende een uur wordt techniek, reactievermogen en uithoudingsvermogen getest.

Hiervoor moeten ze allerlei oefeningen en technieken laten zien.
Deels gaat dit in onderlinge competitie waarbij de langzaamste steeds afvalt.
Hier gaat het om reactie snelheid en draaisnelheid. Zoals draaien van buik op de rug en omgekeerd of het rennen naar de overkant je laten vallen en op de rug of buik landen. Dit alles in hoog tempo.
De afvallers moeten aan de zijkant 30 keer opdrukken of 3 series van 5 buikspieroefeningen doen. Flink pittig voor de dames en heren.

De technieken als zweefrol en heupzwaai zijn behoorlijk spectaculair.

De Zweefrol.

Natuurlijk moeten er ook gevechten geleverd worden. Waarbij stevige houdgrepen niet ontbreken.

Het hoogte punt van het examen is het gevecht met de leraar.

In het begin lijkt het gevecht met de leraar kansloos .... .... uiteindelijk weet Hugo de winnende actie te maken.

Nadien kan Hugo een blauwe slip in ontvangst nemen, die op zijn oranje band genaaid zal worden.

Hugo goed gedaan.
Gefeliciteerd met je behaalde slip.

Wouter en Mian

Ziek

2011-02-08T22:34:00.002+01:00

Het gaat de laatste dagen niet zo best.
vorige week al flink verkouden, wat in het weekend nog erger werd.
De asselronde in Apeldoorn laten schieten. Helaas want ik had er wel zin in.

Vandaag was het over en uit. Morgen naar de dokter en dan uitzieken.
Schiet niet op zo.

Hopelijk kan ik er snel weer op uit.

Wouter

Geslaagd Examen

2011-01-30T13:24:00.005+01:00

Ja, het was weer zo ver. Kempo examen.
Het was een drukke vrijdagmiddag.
Hugo: Judo 15.30 -16.30
Hij heeft volgende week maandag examen.
Morris: Examen 16.30-17.30 Bram: Waterpolo 17.45 - 19.15
Ariët: Examen 18.00 - 19.15 Mian: Examen 19.45 - 21.15Dus we waren laat thuis, maar iedereen was zeer tevreden.
Vanaf vandaag lopen Morris, Mian en Ariët met de gele band, blauwe band en oranje band met streepjes. Dus Pas maar op!

training hervat

2011-01-25T21:36:00.003+01:00

Net terug van een intensieve training. Vanavond was het startsein om de training weer serieus te gaan opbouwen.
De laatste tijd had ik wat gas terug genomen. Wel de nodige langere duurlopen gedaan, zoals vorige week van Zutphen naar Borculo en ook zaterdag.

Zaterdag was er de open dag op het Marianum in Groenlo. Bram gaat in juli de lagere school al weer verlaten. De tijd gaat zo ontzettend snel. We zijn ons dus druk aan het oriënteren voor een geschikte school en hij moet het ook leuk vinden.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om weer, met een grote omweg, terug te lopen naar huis. Eerst nog even gezellig bij medeloper Hans langs. Daarna ben ik over het fietspad over de voormalige spoorlijn van de Geldersch-Overijsselsche Lokaalspoorweg-Maatschappij (GOLS) naar Eibergen gelopen. De spoorlijn is al in 1937 gesloten en lang was het niet meer dan een zandpad.

Zo was het en nu is het sinds een aantal jaren een geasfalteerd fietspad.
Ik weet wel wat ik mooier vind!!

Van Eibergen verder richting Neede. Hier weer een aantal leuke weggetjes ontdekt. Verder naar Borculo ben ik een heel eind langs de Bolksbeek gelopen afgewisseld met hier en daar een mooi stuk maisland.

De Bolksbeek is de oude bedding van de Berkel. De Berkel is in de middeleeuwen vanaf Haarlo omgelegd richting Borculo voor de verdediging van het kasteel van de Heeren van Borculo.

Na een km of 25 was ik weer thuis. Zo is dan de zaterdag weer goed besteed.

Er liggen weer wat mooie wedstrijden in het verschiet. 6 februari de Asselronde in Apeldoorn en 19 Februari de eerste marathon van 2011, de Galgenbergmarathon.
Dit is een prachtige groepsloop op de Utrechtse heuvelrug.
Dan komt natuurlijk de Acht-kastelen loop in Vorden er weer aan.
Ik wil dit jaar wel weer meerdere marathons lopen maar de agenda's zitten behoorlijk vol dus zullen er keuzes gemaakt moeten worden.

Wouter

Zutphen-Borculo

2011-01-20T20:38:00.002+01:00

Na de middag zijn Mian en ik in Zutphen.
Voor mij een reden voor een lange duurloop.

Net buiten Zutphen heeft Mian me op straat gegooid en moet ik met de benenwagen terug naar Borculo. Het zonnetje schijnt, maar het is toch best koud. De zon heeft geen kracht.

De route loopt via Warnsveld richting Vorden.
Het is een gebied met veel kastelen en landgoederen, ik verlaat dan ook spoedig de doorgaande weg om het achterland en de bossen in te steken. Na het domein van het Hackfort, kom ik langs het Enzerinck. Een mooi landhuis in een mooi beukenbos, in beheer bij natuurmonumenten.
Ik doorkruis het bos en loop globaal en na een uur ben ik bij Vorden, Dit laat ik links liggen en loop richting landgoed het Medler.

Af en toe verdwijnt de zon achter de wolken en wordt het behoorlijk fris. Na het Medler kom ik via kleine boerenweggetjes langzaam aan in de richting van Ruurlo. Ook dat laat ik links liggen om via het Rijkenbarg en de Tolboerderij de Lebbenbrugge bij de Slinge.

Na ruim 3 uur en een kwartier ben ik weer thuis.
Een lekkere douche en een kop koffie en ik ben weer helemaal het mannetje.

Wouter

Een lange duurloop

2011-01-16T21:06:00.002+01:00

Vandaag voor het eerst na de survivalrun weer eens gelopen.
Vanmorgen met Ron en Mariska richting Lochem vertrokken voor een mooie duurloop.
Het was prachtig loopweer. We moesten alleen af en toe uitkijken voor de fietsers van de Goossens toertocht die ook rond en over de Lochemse berg ging. Na bijna een uur is Ron weer richting Borculo gelopen en zijn Mariska en ik verder gelopen om uiteindelijk zo'n 2,5 uur vol te maken.
Ik heb erg genoten en vanaf nu gaat de training weer van start. De eerstvolgende wedstrijd wordt Apeldoorn. Het wordt waarschijnlijk niet de marathon maar de 27,5 km. 2 weken later zal de Galgenbergmarathon dan weer mijn eerste marathon van dit jaar worden.

Het gaat weer lekker en ik heb er zin in.

Wouter

Zwaar, maar geslaagd

2011-01-09T18:33:00.009+01:00

Het is gelukt. Moe maar voldaan na het voltooien van de survivalrun van Beltrum. Dat geldt ook voor Bram en Hugo.
Het lopen was zoveel zwaarder dan vorige week toen we door een winterlandschap liepen over bevroren weilanden en akkers.

Hoe anders was het met dit weer.
Het was niet koud, er lag geen sneeuw, maar wel veel water en modder.

Wouter start als eerste van de Rouwhorstmannen, om 10.50 voor de 13km

Wouter in hindernis 6.

Bij de Pinnekesbrug houdt hij het nog droog,

Maar even later, toch de beek in.

De beroemde/beruchte bok in de Slinge.

Om 12.12 startten Bram en Hugo met hun run over 5,5km

Bram is nog niet op de helft als hij pardoes languit te water gaat. Van top tot teen nat, maar wel doorgaan; de kanjer.

Hugo klimt in hindernis 6.

Bram in hindernis 8.

Twee hindernissen voor de finish loopt Bram mij zelfs nog voorbij. Niet dat hij me zag. Ik loop te zeulen met een boomstam op mijn schouder als er een klein pezig mannetje voorbij komt stiefelen. We gaan een stukje samen op, maar hij wint de eindrace van mij.
Hugo loopt niet zo ver achter. Hij gaat ook als een haas door het parcours.

Een vermoeide groet vlak voor het einde.

Zagen valt heus niet mee als je bibbert van vermoeidheid.

Dat Hugo hier en daar een helpend handje nodig heeft, mag de pret niet drukken.

Beiden zijn zeer tevreden met hun prestatie en hun verdiende medaille. En pa en ma zijn apetrots.

Voorbereidingen Survival Beltrum gereed

2011-01-08T21:47:00.003+01:00

Morgen is het zover de survivalrun van Beltrum gaat weer van start.
Bram, Hugo en ik gaan de strijd met de elementen weer aan.

Vandaag geholpen met de laatste voorbereidingen. De tent inrichten de laatste hindernissen afbouwen of aanpassen. Dat laatste omdat de parcourscommissie van de bond bepaalde hindernissen afgekeurd had omdat er foutjes inzaten of delen volgens hen niet (goed) geborgd waren.
Leek af en toe wel een beetje op muggenzifterij maar aan de anderen kant: er moeten morgen wel zo'n 1000 mensen veilig overheen.

Het parcours is zwaarder dan vorig jaar er zitten een aantal pittige hindernissen in. Daarbij komt dat het bouwland en de bossen nat en drassig zijn. Zwaar lopen dus.
Dat is wat de survivalruns zo mooi maakt van te voren weet je niet hoe zwaar het is. Ook een hindernis kan veel zwaarder worden doordat balken glad worden van de modder of bij dat de touwen doordrenkt zijn met ijskoud water.
Vorige week onder winterse omstandigheden het parcoursverkend. Foto's van de jeugd zijn te zien via deze link.

Aan het weer zal het morgen niet liggen. De verwachting is droog weer, niet te veel wind en een graadje of 6. Ideaal weer.

Ik heb er zin in en morgen middag weten we of het goed is gegaan.

Wouter

Wikwiheba in 2010

2010-12-30T11:54:00.009+01:00

Hieronder een overzicht van de ontwikkelingen rond het opvanghuis Wikwiheba Mwana (Houd hoop kind!) in Rwanda.
Het opvanghuis voor gehandicapte kinderen, waarvoor ik me in 2008 voor de marathon van Kigali heb laten sponsoren.
Bij ons eerste bezoek destijds troffen we het opvanghuis in een slecht huurpand aan, en de gedreven leidster Mediatrice deed al het mogelijke om de kinderen te helpen met de minimale middelen die zij had.

Foto's van de beginsituatie.
Het pand is donker en muf en in zeer slechte staat.

De meest simpele dingen ontbreken.

Symbolisch overhandigen van het geld.

Na de eerste gift van € 3500,- heeft de stichting het goed opgepakt. Het gaat snel beter.
De organisatie wordt verbeterd, kinderen krijgen een ziektenkostenverzekering, kunnen voor behandeling naar het ziekenhuis, zelfs naar Kigali. Er word een beter pand gehuurd, er worden meubelen aangeschaft. Er zijn naaimachines aangeschaft en moeders hebben les gekregen om de naaimachines te gebruiken. Met de juiste medicatie en hulpmiddelen kunnen de kinderen naar de gewone school.

Resultaten eerste sponsoring
Schoolklasje.
Er zijn meubeltjes gekocht.
Hulpmiddelen zijn een grote verbetering voor de kinderen.
Ontvangst van mijn zwager en schoonouders, een halfjaar na de eerste sponsoring, de sfeer is er een van vreugde en hoop. De kinderen zijn gekleed in zelfgemaakte rood-wit-blauwe kleding.

Ook belangrijk is de aanschaf van een halve hectare grond. Hierop kan men gewassen verbouwen.

Dit alles is opgezet uit eigen initiatief.

In 2009 heb ik nogmaals een sponsoring opgezet rondom de hardloop4daagse in Apeldoorn en dit heeft het bedrag van € 3000,- opgeleverd.
Ik moet hierbij ook melden dat mijn zwager en zijn vrouw en mijn schoonouders ook heel veel hebben gedaan in het onderhouden van de contacten en het bezoeken van het project. Hierdoor konden we prima op de hoogte blijven van de voortgang en ontwikkelingen.
Het centrum wordt verder ontwikkeld. Verder wordt er een kapsalon geopend, waarmee inkomsten worden gegenereerd.
In 2009 worden plannen ontwikkeld voor de bouw van een eigen pand.

Kapsalon

In 2010 blijft de voortgang zichtbaar. Kinderen die naar school gaan, een fysiotherapeut die de kinderen helpt, medicatie om de epilepsie onder controle te houden.
Er wordt een eigen internetcafé geopend, met oplaadpunt voor mobiele telefoons. Een heel goed plan, want het slaat goed aan.

Internetcafé met op de achtergrond de Nederlandse vlag!

Ook wordt daadwerkelijk begonnen met de bouw van het nieuwe pand.
Van de klei van het eigen stuk grond worden de stenen gemaakt en een nieuw opvangcentrum van 450 m2 verrijst.

Hieronder zijn foto's die wij deze maand hebben ontvangen van de bouw.

Stenen voor het nieuwe pand

De bouw in volle gang.
Het gebouw is onder dak (najaar 2010).

In 2,5 jaar is er veel bereikt. Het verschil tussen mei 2008 en december 2010 is enorm.
De giften van al de sponsoren hebben hier een heel groot verschil gemaakt.
Namens Wikwiheba alle sponsoren hartelijk bedankt.
Overigens is het nog altijd mogelijk om Wikwiheba te steunen. Het nummer staat bovenin de kop van deze blog.

Wouter

Survival Beltrum komt dichterbij

2010-12-30T11:17:00.003+01:00

Laatste weken minder gelopen.
Ik ben me aan het voorbereiden voor de survivalrun in Beltrum. Hier moet extra voor getraind worden.

Het parcours is al bijna klaar.
2 januari is de generale. Dan gaan we de run voorlopen. Bram en Hugo zullen ook hun run lopen.
Dan is het mogelijk om alle hindernissen eens te proberen.
Het is voor mij een hele uitdaging en tegelijk ben ik nerveus of ik het wel zal kunnen volhouden.

We zullen wel zien.
Momenteel ben ik huisman. De kinderen zijn thuis en dat is ook heel leuk.
Af en toe nog wat lopen en dan gaan we spoedig 2010 achter ons laten.
Ik wens iedereen het allerbeste in het nieuwe jaar.

Wouter

Winterpret

2010-12-20T13:05:00.005+01:00

Dit weekend natuurlijk flink genoten van de winter.

zaterdag was er de DEO loop bij ons in Borculo.
Normaal is de langste afstand ruim 14 km, maar door slechte omstandigheden op delen van het parcours was deze afstand geschrapt.
Dus werd het 10,3 km. er was een mooi groepje lopers aanwezig waaronder vele bekenden.
Het parcours is vrijwel volledig onverhard en leent zich niet voor echt snelle tijden.Het parcours gaat door het galgenveld en met de sneeuw was het er schitterend.
dat vind ik dan toch altijd weer heerlijk, lekker lopen door het bos, genieten van de prachtige omgeving.
Ik heb het rustig aangedaan want het virus van een week geleden is mijn lijf nog niet uit. dat kon ik ook goed merken. Ik viel na 2 km bijna stil. Ik loop hier met vlak achter me Emiel en Tom.

De rest van de wedstrijd rustig uitgelopen.
Ik kwam na 44 minuten over de streep.

Zondag zouden Bram en Hugo naar survival training gaan, maar het had fiks gesneeuwd en ik had geen zin om naar Beltrum te glibberen. In plaats daarvan ben ik met ze een rondje Beekvliet gaan lopen. Lekker langs de Berkel en over het landgoed. Het was ontzettend rustig en er waren aalscholvers, reigers, meerkoeten, eenden en ook nog een buizerd te bewonderen onderweg.
Hoewel Hugo na 2 km al wilde wandelen en enige aansporing nodig had, heeft hij uiteindelijk ook het mooie rondje van zo'n 7 km uitgelopen.

Zondag middag met de kinderen naar De Kalenberg in Barchem geweest voor een boel slee-pret.
Op de helling van deze bult is het perfect sleeën. We waren dan ook niet de enigen maar het was heel erg leuk. De kinderen raasden keer op keer met hun plastic bobsleetje van de bult af. 4 kinderen op hun sleeën naar beneden.

Wouter

Nog een winnaar

2010-12-13T08:28:00.005+01:00

We hebben weer een winnaar in de familie!
Dit keer is het Bram.

Hij heeft samen met Kelvin, een jongen uit Ruurlo waar hij voor het eerst mee speelde, de eerste prijs gewonnen bij het:
Open Graafs Jeugd- en Minibridge Kampioenschap.

Er werd gespeeld in de categoriën
Minibridge 1 en 2 (voor spelers die een jaar bezig zijn)
Klaveren (voor spelers die nog niet kunnen bieden)
Ruiten (voor spelers die nog geen ruiten-diploma hebben)
Pupillen (voor spelers met een ruiten-, harten-, of schoppendiploma)

Bram en Kelvin wonnen met 57.14% en behaalden 24 punten.
Voor de frequentiestaten klik hier

De 4 jongens uit Berkelland hebben het heel leuk gehad in Grave. Bram wil graag nog een toernooi spelen
en een beker mee naar huis nemen!
We zijn trots op hem.

JO-JO

2010-12-12T22:04:00.004+01:00

In het vorige bericht hoopte ik dat ik de weg omhoog weer had gevonden, dat niet goede en slechte dagen als een Jo-jo elkaar zouden afwisselen.

Nou dat viel vies tegen. Ik ben vanaf Vrijdag 3 december ruim een week flink ziek en verkouden geweest, niet gelopen, veel geslapen, heel veel gesnotterd.
De papieren zakdoekjes fabrikant heeft een goede klant aan mij gehad.

Eind van de week ging het langzaamaan weer beter. Vandaag zou ik de marathon van Spijkenisse lopen, maar die heb ik maar gecanceld. Leek me geen goed idee. Ik heb vandaag wel de schoenen aangetrokken en ben er 2 uurtjes op uit geweest voor een hele rustige duurloop op de Needse berg. Dat ging wel goed! Daar ben ik dan wel weer heel blij mee.

Niet dat ik het lopen de afgelopen week gemist heb. Ik had er totaal geen zin in, terwijl het weer normaal voor mij gemaakt was.
Ik hoop de komende weken weer rustig op te bouwen, ook de survival training want het is zo 9 Januari en dan moet ik in Beltrum aantreden voor de survival run.

Nou de komende weken lekker relaxed gaan lopen.
Volgend jaar weer nieuwe uitdagingen.

Sneller, langer, we zullen zien wat de toekomst brengt.

Wouter

December

2010-12-01T22:08:00.002+01:00

Het is alweer december, het is wit buiten, de temperatuur een eind beneden nul.
De koude prikkeling op je gezicht, de wind die voor koude oren zorgt.
Handschoentjes aan, muts op en lekker over de half besneeuwde en bevroren wegen en paden lopen.
Echt weer om te hardlopen.

Vanavond is dat weer voor het eerst sinds een week. Afgelopen week zat de agenda erg vol en daarbij was ik moe en had geen zin in hardlopen. Het was waardeloos. het weekend lang en veel geslapen, maar ook deze week leek het nog nergens op. Gisterenavondde ntentie te gaan lopen maar ik was zo moe dat ik om 7 uur al in bed lag.
Vanavond moest het dan toch maar gebeuren.
Hoewel ik pas om 8 uur van mijn werk thuis was, gegeten heb, PSV heb zien winnen en lekker warm op de bank zat ben ik om 9 uur toch nog gaan lopen.
En het was lekker.
Rustig een rondje Beekvliet gelopen en genoten van de mooie koude avond.
Teruggekomen was ik helemaal blij dat ik weer lekker gelopen had.

Ik hoop dat het herstel een beetje doorzet en niet als een jo-jo op en neer gaat zoals de laatste weken.

Wouter

7 heuvelenloop 2010

2010-11-21T17:51:00.002+01:00

Het weer was prachtig het parcours als vanouds.
Het lopen was ietsje minder. Het was als lopen met de handrem erop.
Zowel heuvelop als heuvelaf kon ik niet doortrekken.
Nu vind ik 1 uur 1 min 35 een heel mooie tijd, een PR zat er echt niet in.
Iets dat ik eigenlijk wel wist, maar stiekem hoopte ik toch dat het wel vlammend zou gaan.
Toch ben ik wel tevreden.

We waren die ochtend 7 man sterk afgereisd naar Nijmegen. Jos, Hans, Jan, Henk, Marty, Eef, lekker gemoedelijk een bakje doen, inlopen en daarna naar het startvak. De hele groep was uiteindelijk wel tevreden met de geleverde prestatie.

Het was weer een uitstekend georganiseerd evenement. Ik vind het knap van de organisatie, dat ze er inslagen om ondanks het grote aantal deelnemers, voor iedereen voldoende ruimte op het parcours te houden en een gemoedelijk sfeer te creëren.

Al met al geslaagd.

Wouter

Vogelvanger Morris

2010-11-20T20:15:00.004+01:00

Morris had een verrassing toen ik thuis kwam.

Hij had een mus gevangen en deze in een vogelkooitje gedaan.
Trots liet hij me het vogletje zien. Bijzonder is dat het beestje geringd is.
Eigenlijk wil hij hem niet vrijlaten maar nadat we een foto hadden gemaakt heeft Morris hem toch grootmoedig de vrijheid weergegeven.

Wouter

7H

2010-11-20T20:09:00.002+01:00

Morgen de 7heuvelen.

Ben benieuwd hoe het gaat.
Heb de afgelopen tijd niet zoveel gelopen. Gisterenavond overigens nog wel en dat ging best aardig. Morgen gaan we lekker lopen en dan maar kijken waar het schip uitkomt.
Ik verwacht er niet te veel van (maar hoop toch stiekem onder het uur te lopen).

Wouter

Kempo training

2010-11-14T21:10:00.006+01:00

Na zo'n mooi stukje over de survival training van de jongens, zal ik maar eens een stukje schrijven over de Shaolin Kempo training van de dames.

Hoewel ik nog de buikspieren goed voel, na de oefeningen van vrijdag, ging ik vanochtend weer vol goede moed aan de slag, samen met Ariët.
Op 28 november zijn er weer Kata wedstrijden. Ik doe zelf niet mee, maar coach Ariët (onze Nederlands Kampioen!).Omdat de deelnemers zichzelf nooit kunnen zien hebben Gijs en Annet vandaag video opnames gemaakt tijdens de training.

Warming-up met o.a. een stukje tijgeren.

Ariët doet het heel goed; ik zie de kata nog steeds beter worden. Gijs was ook heel positief en heeft Ariët zelfs al beloofd dat ze na de wedstrijd ook mee mag doen aan de stoktrainingen voor de wapen kata's. Daarvoor moet je eigenlijk de groene band hebben, maar omdat ze het zo goed doet mag Ariët met de oranje band al meedoen.

(Shaolin Kempo = vechtsport die vanuit China via Indonesië naar Nederland is gekomen. Het gaat hierbij niet alleen om verdediging, maar ook om het uitschakelen van de tegenstander.
Kata = schijngevecht waarin de technieken perfect moeten worden uitgevoerd in een vaste volgorde. De Saifa Shodan kata die Ariët nu doet is een gevecht tegen 5 aanvallers.
Bandvolgorde: wit-geel-oranje(Ariët)-groen(Mian)-blauw-bruin-zwart)

Survival in het water

2010-11-14T12:34:00.002+01:00

Het trainingsbosje van de survival is half onder water gelopen, wat overigens geen reden is om de training niet door te laten gaan. Sterker nog de jongens genieten van het water. Tijdens het warming up rondje wordt er veelvuldig door plassen water gelopen en gestampt. Het ondergelopen maisveld is een hoogtepunt van de warming up. Net als tikkertje in het ondergelopen deel van het bos aan het eind van de training, waarbij je ook af bent als je uit het water loopt.
Al met al een enerverende training voor Bram en Hugo.

Ik heb de afgelopen week de aandacht ook meer op het survivallen gehad, maar vrijdag nog wel een duurloop van 3,5 uur door het prachtige Grote Veld, het Enzerink, en de landgoederen Wildenborch, Wientjesvoort en de Wiersse gelopen.
Eigenlijk was de route wat langer dan voorgenomen en ik kreeg na enkele uren honger. Ik had wel water maar geen eten meegenomen.

Het eten smaakte me dan ook erg goed toen ik ver na het donker worden thuiskwam.

Volgende week de 7 heuvelen loop en ook het opbouwen van het parcours van de survivalrun in Beltrum begint dan alweer.

Genoeg te doen dus.

Wouter

Langzaam weer op stoom komen

2010-11-07T19:39:00.002+01:00

Vandaag voor het eerst weer gelopen na de marathon van vorige week.

Ik ben erg druk geweest op het werk, enkele avonden kwijt met vergaderen en eerlijk gezegd ook niet zo veel zin.
Ik ben wel lekker aan het survivallen geweest.
Dat gaat de komende 8 weken met 2 trainingen in de week wat meer nadruk krijgen. Ik heb besloten om in januari toch de survivalrun van Beltrum weer te gaan lopen.

Vanmorgen moest ik om 5 uur al weg voor mijn werk en toen ik om half 3 terug was had ik wel zin in een duurloopje.
Het eerste half uur was moeizaam, ondanks het mooie middagzonnetje. Maar het laatste deel ging wel lekker en was het weer een goed gevoel.
Nu voldoende rust pakken en straks weer knallen.

wouter

Goed geprobeerd of dom gelopen?

2010-10-31T20:46:00.002+01:00

Het ging zo lekker op kop van dat groepje, maar voorbij de 30 km was het gebeurd.

Rijdend op de A1 door regen en mist, bedacht ik me dat ik eigenlijk liever in bed was blijven liggen. Het is troosteloos weer. Maar als ik Brabant binnenrijd wordt het droog en in Etten Leur is het weer nog wat frisjes maar aangenaam.

Ik loop met mijn waterrugzakje op en het is wel even wennen en ik moet nog de juiste instellingen vinden. Het is wel heerlijk om te kunnen drinken met kleine slokjes wanneer je maar wilt. Daar staat tegenover dat je wel zo'n 2 kg extra meeneemt.
Het parcours bestaat uit 2 ronden. De eerste ronde gaat redelijk rustig, en de tweede ronde begint heerlijk. Ik loop op een gegeven moment mee met een groepje dat gehaast wordt door twee lopers van Energy uit Barendrecht. Ik neem de kop we zetten er een lekker tempo in. Na 30 km is het in een keer over. Nu ben ik de afgelopen week wel ziek geweest, maar ook komen de waarschuwingen van alle trainers bij me op. Rustig beginnen en wees zuinig met je energie. De winst behaald in het stevige middenstuk betaal ik inderdaad driedubbel terug aan het eind. Ik ben blij dat ik over de finish ben na 10 zware kilometers.
De tijd van 3 uur 20 is het resultaat.

Als ik dit wat nader bekijk kom ik tot de vbolgende sprekende cijfers
Deze tijd is een gemiddelde van 4 min 44 per kilometer
De eerste helft liep ik gemiddeld 4 min 33 en hier waren ook meerdere kilometers binnen de 4 min 30 bij.
De tweede helft liep ik in 4 min 56 waarvan de laatste 10 kilometer in gemiddeld 6 min 10.Zo bezien was het een zeer slecht opgebouwde marathon.
Had ik aan het begin rustiger aangedaan en vlakker gelopen, dan was ik zeker sneller geweest.

De trainers hebben gelijk.

Wouter

Faifax Camelbak

2010-10-30T18:43:00.004+02:00

Vandaag mijn bestelde Fairfax camelbak water rugzakje ontvangen met een 1,5 liter waterzak.
Deze heb ik natuurlijk meteen uitgeprobeerd en ik was er erg over te spreken. het draagcomfort is prima. Voor het vullen haal je de zak gemakkelijk uit de rugzak en je stopt hem ook zonder problemen weer netjes terug. Er is ook nog opbergruimte voor een mobiel, sleutels en wat gelletjes, versnaperingen ed.

Het drinken gaat super. De drinktuit heeft een opening die normaal gesloten is en door er licht in te bijten gaat deze open en kun je het water eruit zuigen, laat je hem los is de tuit weer hermetisch dicht. Geen lekkage. Voor transport zit er nog een extra veiligheidsafsluiter op.
De slang is stijf genoeg om niet hinderlijk te zwaaien, maar soepel genoeg om goed uit te drinken.
Al met al een superding, waar ik in marathons en lange duurlopen veel plezier van ga hebben.

Morgen krijgt hij de vuur-, of eigenlijk de waterdoop, bij de Brabant-marathon in Etten-Leur.

Ik ga overigens wel voorzichtig starten want na de lamlendigheid van afgelopen week moet ik even afwachten hoe het zal gaan.
Morgen weet ik het.

Wouter

Het leven komt weer op gang

2010-10-28T23:02:00.002+02:00

Een week zonder lopen. Ik was nogal grieperig.
Dinsdag moest het maar weer eens gebeuren. Ik was weer aardig opgeknapt, dus tijd om de schoenen weer eens aan te trekken.
Het ging nog niet zo vlotjes, langs de Berkel richting Beekvliet heb ik afwisselend gelopen en gewandeld.

De blauwe flits die ik bij Beekvliet zag bleek een ijsvogeltje te zijn. Ik heb hem uitgebreid bewonderd.

Langs de Barchemse weg kwam Nico me tegemoet. Aangezien we elkaar niet zo vaak spreken ben ik omgedraaid en met hem meegelopen richting Barchem, de Maandagsdijk op en dan via Lebbenbrugge weer terug. Al keuvelend liepen we de kilometers vlot weg en zo werd het toch nog een tochtje van ruim meer dan een uur.

Vanavond naar de survivaltraining geweest. Dit schiet er de laatste tijd een beetje bij in, dus ook daar moest weer even wat harder aan getrokken worden. Wil ik begin Januari Beltrum lopen dan moet er nog wel wat gebeuren. Dus de komende 2 maanden ga ik de aandacht deels verschuiven richting survival training.

Wouter

Week niet gelopen...

2010-10-24T22:46:00.003+02:00

Een week niet gelopen is een week niet geleefd.

Dat gevoel had ik de afgelopen week wel. Dinsdagavond ging het lopen helemaal niet.
Ik ben na een kwartier weer naar huis gegaan.
Over de rest van de week kunnen we kort zijn. Ik heb de hele week niet gelopen.
Ik werd in de loop van de week steeds beroerder. Ik had er ook niet echt behoefte aan lopen en dat zegt genoeg. Ben er overigens nog niet helemaal door.

Hopelijk ga ik de komende week weer leven.

Wouter

Kleine Haarloop Kring van Dorth

2010-10-18T19:04:00.006+02:00

Het is weer een drukke sportieve zondag zoals gewoonlijk. Kempo training voor Mian, Survival training voor Bram en Hugo en voor Morris, Ariët en mezelf de Kleine Haarloop,
De Kleine Haar loop is een gezellige kleinschalige loop rond de Stay Okay in Kring van Dorth. Ariët en Morris gaan vol voor de 2,5 km waarbij ik ze begeleid. Het parcours voert hen door het wieland naar de naastgelegen camping de vlinderstruik. Heir is halverwege een heuse drankpost ingericht voor aldeze sportievelingen met hun tomeloze inzet.
Hoewel Ariët spoedig een voorsprong neemt op Morris, blijft Morris heel goed lopen en passeert Ariet halverwege zelfs. Ariet zet de achtervolging in en passeert net als Morris vele lopers.

Maar morris houd de voorsprong vast en finished in 14 minuten en 6 seconden, 22 seconden voor Ariët.

Omdat ik de kinderen nog even help met douchen en aankleden komt er van een verdere warming up niets meer. De kinderen zijn in goede handen van de kinderopvang, als ik vertrek voor de 9,7 km.
Ik vertrek snel en probeer deze snelheid zo goed mogelijk vast te houden. Een snelle kopgroep is al snel uit zicht verdwenen. Ik zit in de tweede groep en in de 3e tot de 5e km weet ik nog een aantal lopers in te halen. Daarmee is het veld verdeeld.

Ik houd deze positie vast en eindig als 10e in 38:04.

De kinderen hebben zich geen moment verveeld. De finish van hun vader hebben ze niet gezien; waren ze helemaal vergeten.

Wouter

Vrijdagavond....

2010-10-11T21:07:00.004+02:00

Een flinke duurloop dat stond vrijdagavond op het programma. Ik had al twee dagen niet gelopen dus het werd weer hoog tijd.

Nou is de vrijdagavond bij ons een heel rommelige avond, omdat iedereen dan naar zijn sport moet. Dat begint al rond 3 uur als Hugo richting de judo gaat. Daarna vertrekken ze in cadans van ongeveer een uur, Morris naar Kempo, Ariët naar Kempo, Bram naar waterpolo en tenslotte Mian naar haar Kempo-training. Ik neem dan het stokje over en de kinderen komen weer één voor één binnendruppelen. Ik ga dan met de kinderen eten, waarbij de tafelbezetting steeds wisselt. Dit geld ook voor de eetsnelheid. Die kinderen van ons kunnen soms heeeel lang aan tafel zitten.
Natuurlijk heeft broer net een must-see programma op de TV ontdekt als het bedtijd is. En omdat de oudsten nog niet naar bed hoeven is het voor de jongste twee zoooooo onredelijk dat zij nu al moeten. Dus het bed ritueel wordt ook eindeloos gerekt. Je zou bijna gaan behangen zodat je die kinderen erachter kan plakken. Al met al ben je zo tot half negen of zo in touw voor de rust wederkeert.
Mijn plan om die avond eens een flinke duurloop te doen heeft dan flink aan enthousiasme ingeboet.

Toch trek ik de schoenen aan en vertrek. Het begin loopt zwaar. Ik denk aan de kinderen die hopelijk wel gaan slapen en had ik nou die mail wel naar die klant verstuurt. Ik wordt ineens errug moe. Toch maar doorlopen, eerst rustig doorlopen, dan komt de schwung meestal wel.
Ik loop ons stadje uit en ga richting Lochem. Het is een prachtige heldere avond, veel sterren aan de hemel. het gaat al lekker, de benen voelen goed. Voorbij camping 't Rentmeesterke en de ruïne de Nettelhorst naar Lochem. Het tempo zit er inmiddels goed in. Voorbij Lochem terug draaien naar Barchem. Dit keer langs de Lochemse berg en niet erover want in het bos is het te donker. Na Barchem terug naar Borculo. Het loopt heerlijk, de benen voelen goed en even voor half elf ben ik weer thuis, 21 km in de benen. Heerlijk opgefrist en leeggelopen.

Het blijft mooi...

Wouter

Mariska Belgisch kampioene Marathon

2010-10-10T20:45:00.003+02:00

Ongelooflijk goed.

Een dik persoonlijk record, een tijd onder de 3 uur en dan ook nog een voorsprong van meer dan 4 minuten op de tweede dame.
Vandaag heeft bij de dames Mariska Dute de marathon van Brussel op haar naam geschreven.
Het afgelopen half jaar heeft alles in het teken gestaan van deze wedstrijd en vandaag is gebleken dat dat allemaal niet voor niets is geweest.
Verreweg de snelste dame van het hele veld.

Mariska van harte gefeliciteerd en ik hoop dat, ondanks dat je nu Belgisch kampioen bent, ik toch af en toe nog met je mag trainen ;).

Wouter

Kustmarathon Zeeland

2010-10-03T21:34:00.006+02:00

Ik heb een mooi weekend achter de rug. Met het hele gezin zijn we vrijdag naar Zeeland getogen voor een weekendje marathon. Het was vrijdag al veelbelovend weer. lekker met de kinderen uitwaaien op het strand. Met z'n allen naar Burgh waar ik in de sporthal vele bekenden kan begroeten. Gezellig. Om 12 uur klinkt het startschot en gaan 1500 lopers op weg voor elk hun eigen avontuur.

Mian en de kinderen staan bij de eerste strandafgang om me flink aan te moedigen. Dat vind ik elke keer weer geweldig. Gedurende de 42 km staan ze nog vele malen in de duinen en op de dijk om me aan te moedigen en foto's te maken. Dit levert een aantal heel mooie foto's op.
Ondertussen maal ik de kilometers weg. Het strand valt mee. Het is laag water en het zand is hard. Ik houd zelfs mijn voeten droog.

Ariët maakt foto.

Foto gemaakt door Hugo.

Er is weinig wind en het is droog en volgens mij is het af en toe zelfs zonnig.
Het is genieten.

Foto gemaakt door Bram.

Toch is de tweede helft wel zwaarder maar ook leuker waarbij ik de zijn hellinkjes en de trappen een welkome afwisseling vind.
Foto gemaakt door Morris (7 jaar).
Ik geniet van de vele toeschouwers langs de route en geniet van de mooie omgeving.
De finish is weer bijzonder, compleet met vlag.
Met de tijd (3 uur 28) ben ik heel tevreden.

Wouter

Posbankloop

2010-09-27T22:56:00.004+02:00

Prachtig weer, geen wind, temperatuur rond de 17 oC en een prachtig parcours. De ingredienten voor een prachtige loop.
Al deze ingredienten waren aanwezig, zodat er voor de lopers er niets anders opzit om er een prachtige loop van te maken.
In de aanloop naar Rheden zie ik Marion, de vrouw waar ik vorig jaar tijdens de marathon van Beneden-Leeuwen 25 km mee op gelopen heb. We kletsen even bij. Ze had me dit jaar gemist bij de marathon; volgend jaar ga ik proberen er bij te zijn.

Het parcours

De Posbank met zijn 90 meters is de eerste beproeving waar 60 hoogtemeters overwonnen moeten worden. Ik ga gestaag omhoog en het voelt goed. Geen last.
De bebossing gaat langzaam over in heide en de weg blijft klimmen richting de Zijpeberg waar met 106 meter het hoogste punt bereikt wordt. Dit punt ligt net over de helft. Het lopen gaat me redelijk makkelijk af maar een tijd onder het uur zit er niet in. Ook niet met de afdalingen die nu volgen. Het gaat wel lekker hard en ik haal vele lopers in. De weg wordt nog steiler door de prachtige bossen tot aan de voet van De Muur, de steile beklimming van de Emmapyramide. Een echte kuitenbijter, hierna is het afdalen naar Roozendaal, de hoek om en dan nog 1,5 km door Velp tot aan de Finish. Ik kan tot het laatst toe het tempo goed vasthouden en ik blijf mensen inhalen.
Met de tijd van 1uur 2 min ben ik erg tevreden.
Tom komt een paar minuten later moe maar voldaan over de finish. Voor hem was het de eerste keer dat hij hier loopt.
Hij heeft genoten van het parcours, vooral de Emmapyramide heeft indruk gemaakt.

Engelenburg Marathon

2010-09-20T21:25:00.005+02:00

Je bent bijna jarig en je hebt bijna 100 marathons gelopen, dan wil je de 100ste op je verjaardag lopen. Dat is precies wat Francis Spoelstra heeft gedaan.
Hij heeft zijn eigen marathon georganiseerd rond kasteel Engelenburg in het prachtige Brummen. Het kasteel is nu een luxe hotel met een grote golfbaan op het terrein. Het is geweldig dat de kasteelheer het voorterrein van het kasteel beschikbaar heeft gesteld.

Met het hele gezin zijn we naar Brummen getogen.
Zo'n 25 lopers nemen deel aan deze marathon.
Franscis staat op de eerste rij 4e van links.
Na een groepsfoto op de trappen van het kasteel starten we op de brug.

Het is geen wedstrijd, dus eerst gaat de groep gezamenlijk in een rustig tempo het hele rondje lopen. Elke keer komen we terug bij het kasteel, lopen de oprijlaan op en maken ons rondje voor het kasteel. Langs de oprit naar het kasteel is de uitstekende verzorgingspost ingericht.
Het rondje van ruim 4 km moet 10 maal gelopen worden.

Tot de helft loop ik samen met Rudy. Hij heeft al 68 marathons gelopen.
Voor mij is het de 27e, maar in dit gezelschap steekt dat wat bleekjes af. Er loopt op dit parcours een ervaring van ettelijke duizenden marathons.

Dit neemt niet weg dat ik na 5 ronden alleen voorop loop. Het voordeel van een kleine ronde bij weinig deelnemers is dat je elkaar nog wel eens tegen komt.

De ronden gaan gestaag voorbij, elke doorkomst aangemoedigd door vrouw en kinderen. Spoedig ren ik voor de laatste maal de oprijlaan op en nog een keer voor het kasteel langs, ditmaal vergezeld van Morris en Hugo.

Op de brug over de gracht is de finish en hier krijg ik een medaille met nummer 1, en onderga een uitgebreide foto sessie. Een groot glas bier gaat er wel in. Nu komen de andere deelnemers een voor een binnen.
Here every finisher is a winner.
Als Francis binnen is krijgt hij een staande ovatie en verscheidene kado's.
Het was een leuke en gezellige marathon.
Met het hele gezin gaan we goedgemutst weer naar huis.

15 september 2010

2010-09-16T19:33:00.005+02:00

Een speciale dag. 3 hoeraatjes:
Wij zijn 15 jaar getrouwd. Hoera!
Wij zijn met z'n tweeën 88 jaar oud. Hoera!
Wij zijn allemaal samen 125 jaar oud. Hoera!

Het meest bijzondere kado kregen we van Bram.

Een origami poppetje van 15 papiertjes!

Wat een mooie dag!

Weekend

2010-09-10T22:28:00.002+02:00

Na een drukke week op het werk is het weer weekned.
Het beloofd mooi weer te worden dus gaan we weer volop lopen.
Morgen een lange duurloop. Dan zondag ook een mooie duurloop doen, lengte afhankelijk van het gevoel.

Verder staan er geen speciale dingen op het programma.
Lekker relaxed.

Wouter

Imana Belgisch Kampioen

2010-09-05T22:00:00.002+02:00

Imana, De Zwarte Parel, de dochter van mijn Belgische loopmaat Roel is Belgisch kampioen geworden op de 3000 meter.
Ze is nu provinciaal kampioen aflossing, Vlaams Kampioen 3000, Belgisch Kampioen 3000, Belgisch Kampioen veldlopen en behaalde een knappe 4de plaats op het Wereldkampioenschap ISF

Een knappe prestatie en een kroon op een goed seizoen.
Meer berichtjes zijn te vinden op de blog van Roel en Imana

Wouter

Mooie week

2010-09-05T20:56:00.002+02:00

De benen voelen goed als ik maandag de deur uit loop. Na de monniken tocht heb ik zondag rust genomen. Ik loop de straat uit over de Berkel. Het is mooie avond en ik zet een goed tempo in. Kilometer na kilometer gaat voorbij, ik voel me goed, geen vermoeidheid meer het lijf, heerlijk gevoel.
Dinsdag gaan de tempo's met Bert ook erg lekker, in het zonnetje, langs de Baarchemsse weg.
Na woensdag rustdag is het donderdag even snel tussen de bedrijven door een mooie tempoloop. Deze eindigt met een fikse regenbui.
Aangezien het weekend septemberfeesten zijn in Borculo, ga ik vrijdag al naar Barchem.
Ik veroorzaak daar nog bijna een ongeluk. Een afslaande auto moet voor mij remmen omdat ik rechtdoor ga. Een hele groep scholieren botst bijna achterop de auto.
Het weekend is het (september)feesten, verjaardag van Ariët en een mooi uitje naar het Archeon in Aphen aan de Rijn. Een druk maar geslaagd weekend.

Bewijsstuk

2010-08-29T20:32:00.002+02:00

Als bewijs dat die prachtige zwarte beer vlak achter onze tent liep in Yosemite National Park. Hier een foto met "onze" tent op de voorgrond en de beer die al weer wegloopt.

Voor de rest van het reisverslag: even naar beneden scrollen.

Monnikentocht

2010-08-29T17:09:00.004+02:00

De beloofde buien bleven uit. Sterker nog, het grootste deel van de dag was zonnig en warm. Af en toe dreigde het behoorlijk, maar het bleef droog.
Daardoor was de prachtige route door het Groningse landschap meer dan geslaagd.
Ik heb er echt van genoten, onderweg zelfs foto's gemaakt.

Er zijn zo'n 30 lopers voor de 50 km.
Het is een gevarieerde groep met voor mij een aantal bekenden zoals Edwin, die het rustig aan wilde doen. De eerste 5 km met elkaar gelopen, waarna Edwin zich wat laat afzakken, om in de laatste 5 km me fris voorbij te razen.
We lopen veelal over fietspaden en onverharde paden, langs kanalen en hele stukken door prachtig bos.

Enkele stukken gaan langs verharde wegen.

Bij km 20 wordt de 50 en de 33km gesplitst.

Dreigende lucht

Ik loop een stuk mee met Hermina, uit Friesland. Zij is in 2008 begonnen met haar eerste marathon en dit is haar eerste ultra. Ze loopt goed. Rustig en mooi vlak en na de finish is ze nog heel erg fit. Knappe prestatie.

Het parcours is aangegeven met kleine bordjes en stukjes rood/wit lint. Af en toe zijn deze een beetje verscholen en wordt er een afslag gemist met als gevolg dat een hele groep als een kudde de verkeerde kant op loopt. Aangezien het geen wedstrijd is, maakt het de lopers niet veel uit.

Een van de weinige toeschouwers.

Tussen 25 en 35 km krijg ik het zwaar. Door de vele stops die ik heb gemaakt, een aantal keren om te plassen, bij de verversingsposten om de 5 km en verder om foto's te maken, heb ik erg onregelmatig gelopen. Ik kom niet lekker in mijn ritme.
In deze fase van de race loop ik een eind met Rene mee. Hij heeft last van zijn lies en loopt rustig en zo ontstpannen mogelijk naar de finish in Bourtange. Rond de 45 km ga ik alleen verder om even later ingehaald te worden door een fris ogende Erik
Ik finish in 4 uur 37 enkele minuten achter Erik. Rene komt iets later binnen, gevolgd door Hermina.

Finish in Bourtange-vesting.

Erik en Rene bij de finish

Het is een mooie tocht en een goede training en ik ben ook erg tevreden.
In Bourtange is het niet zo druk, vanwege het voorspelde slechte weer.
Na een lekkere warme douche staat de bus klaar voor de terugrit naar Ter Apel.

Het was een prachtige loop met een goede organisatie.

Monnikentocht

2010-08-27T22:42:00.002+02:00

De monnikentocht is een loop van Terapel naar Bourtange via Vlagtwedde. Een route van 50 km.
Morgen om half tien starten, dus rond 114.00 uur weet ik hoe het is gegaan.

Wouter

Foto hoog water

2010-08-27T22:32:00.002+02:00

Onze straat, het water was al aan het zakken.

Hoog water

2010-08-26T21:30:00.002+02:00

Toen ik vanavond van mijn werk thuis kwam stond het water tot over het trottoir onder water.
De auto ging tot zijn assen door het water.

Vanavond een korte duurloop gedaan en onderweg door een bui aangevallen, tot dat ik totaal doorweekt was.

Wouter

De Jetlag voorbij

2010-08-25T20:26:00.002+02:00

Je hebt het niet zo in de gaten maar zo na de vlucht uit Amerika ben je toch best moe en kun je toch niet zo goed slapen.
Ik had dus een Jetlag. Ik heb wel gelopen in de afgelopen week, maar vooral de eerste week nogal last van eenpijnlijke rug. Vakantie is geweldig en kamperen ook maar de bedden en de slaapmatjes waren niet altijd even goed.
Zondag tijdens de duurloop met Mariska heb ik het eruit gelopen en maandag een leuke tempoloop van 2 maal 7 km gemaakt van het bezoek aan mijn ouders.

Gisteren een serieus pittige interval afgewerkt met Bert. 10 maal 300 en 5 maal 400 in resp 59 en 82 seconden.
Hoewel het zwaar was ging het wel weer lekker.
Anders dan de afgelopen tijd, wanneer het nogal eens zwaar aanvoelde en moeite kostte om de intervallen op voldoende tempo te lopen.

Ik ben dus weer klaar voor de volgende uitdaging: de monnikkentocht in Groningen van Ter Apel naar Boertange over 50 km.

De 60 van Texel staat op losse schroeven omdat Mian dat weekend moet werken.
Eens zien of er een alternatief is.

Wouter

Trekken door Californie

2010-08-13T05:34:00.005+02:00

Na de marathon hebben we nog heerlijk genoten van een mooie reis door een deel van Californie. Gelukkig verliep dit allemaal een stuk soepeler dan de heenreis, waar de ellende achteraf thuis al begon.

Het inchecken van de vliegtuigstoelen ging pas na 3 maal bellen met de helpdesk. Op Schiphol werkte het vervolgens nog niet en was mijn reservering niet bekend. We waren gelukkig vroeg (10 uur), toen dat was geregeld had het vliegtuig vertraging van 5 uur en later wordt de vlucht gecanceled. We gaan met z'n allen in een hotel om de volgende dag om 10 uur alsnog te vertrekken. De vlucht verloopt vlekkeloos maar in Minneapolis hebben we geen aansluiting. we staan in geboekt voor de volgende dag! Uiteindelijk kunnen we een vlucht later alsnog mee. Als we aankomen is natuurlijk onze bagage er deels niet. Eenmaal bij de familie thuis is het voor ons dinsdagmiddag, meer dan 48 uur na vertrek van huis.

Het onthaal bij de familie is warm en we kunnen heerlijk bijpraten.
De kinderen spelen heerlijk met de neefjes en nichtjes.
Op de reis door californie komen we een verscheidenheid aan landschappen en kampeerplekken tegen. Er zijn ontzettend veel beschermde gebieden en landschappen in Californie met elk hun eigen status.

In het kustpark van Point Reyes wordt uitleg gegeven over het ontstaan en de gevolgen van de andreas breuk waar San Francisco boven op ligt.
Een hek dat 10 meter verschoven verder loopt spreekt dan tot de verbeelding.
Naar het oosten rijdt je de Valley in, de groentetuin van California. (Sinaas)appelplantages, vele soorten groenten, meloenen, pompoenen, tomaten. Overal langs de weg stalletjes waar het verkocht wordt, maar ook vrachtwagens met aanhanger volgeladen op weg naar de fabriek.
In de Sierra Nevada bezoeken we natuurlijk Yosemite National Park. Hier zijn we in Bear Country. Alles met een geurtje, naast voedsel dus ook tandpasta, anti- muggenspul en afval hiervan moet in een beerbestendige kast worden opgeborgen. Nee, een auto is niet beer bestendig!
Deze kasten zijn dus op elke kampeerplek maar ook op elke parkeerplaats te vinden.

Al de eerste morgen net na het ontbijt zien we onze eerste beer vlak langs onze tent over de camping struinen.

Een prachtig gezicht zolang hij netjes en ongstoord verder loopt.
Yosemite is beroemd vanwege de prachtige rotsformaties en uitgestrekte bossen. De bergen bereiken hier een hoogte van bijna 5000 meter.
Prachtig gebied. De campings hebben maar beperkte voorzieningen vaak is er wel leidingwater, soms niet, maar dan is er wel een bergsroompje langs de rivier waar je het natuurlijk gekoelde drinkwater uit haalt. Aangezien er geen douches zijn is het heerlijk om je in dit ijskoude water op te frissen. Pas de allerlaatste nacht na 2,5 weken, hebben we een douche op de camping.

Een bezoek aan een mijnstadje uit het eind van de 19e eeuw mag niet ontbreken. Bodie was ooit een bedrijvig centrum van houthandel en mijnbouw. Vele gelukzoekers hebben hier een hard leven gehad op zoek naar goud. Zomers is het warm terwijl het in de nacht kan vriezen en in de winter daalt de temperatuur tot -20 oC met tot 6 m sneeuwval en windsnelheden die kunnen oplopen tot 160 km/uur. De stad zelf was een nest met vele kroegen, hoerententen, gokhallen, opiumwinkels, waar de straten niet veilig waren.
Er is niet heel veel goud gevonden en degenen die het vonden zijn er, een enkeling uitgezonderd niet rijk van geworden. De mensen die er rijk zijn geworden zijn de hadelaren in gereedschappen en benodigde materialen, de tranporteurs, de bankiers, oftewel iedereen die niet naar goud zocht, maar in de handel of dienstverlening zat.

Een ander fenomeen in California zijn de Sequoia's. De reusachtige bomen met hoogtes tot 100 meter en stam omtrekken van 50 meter en meer. geweldige bomen die tot 3000 jaar oud kunnen worden. Ze groeien als mensen eerst in de hoogte en dan in de breedte, alleen doen ze er 500 jaar over om hun maximale hoogte te bereiken. Daarna worden ze alleen maar dikker. Het is geweldig om tussen die reuzen te wandelen.

Ook de kust is geweldig met kliffen, stranden, prachtige kreken zeehonden en -leeuwen, Pelikanen, een waterval als een douche op het strand.

We hebben overigens gezellig met z'n zessen in een tent gekampeerd.
Dat ging uitstekend en maakte het opzetten en opbreken erg gemakkelijk.Transport ging met een 7 zits huurauto met voldoende bagageruimte. Een formaat auto dat overigens voor de VS vrij normaal is.

De kinderen hebben genoten van de natuur, de herten en de beren, verder waren vooral de eekhoorns in alle soorten en maten en de vogels een dankbaar onderwerp waarmee je een 2 Gig kaartje binnen de kortste keren volschiet.

Hardlopen doe ik deze eerste week niet. Ik voel er niet veel voor om een beer midden in het bos te verrassen. Daarnaast zijn er nog de bergleeuwen die weliswaar schuw zijn, maar wel achter een rennende prooi aangaan.
In de tweede week loop ik een keer een prachtige route rond een stuwmeer en later in de weeek een route bergop naar een waterval. Deze laatste heb ik 2 keer 2 maal gerend en 1 maal gewandeld en alle 3 keren heb ik een beer gezien. Dat houdt het hardlopen wel spannend.

Al met al een geweldige belevenis met voor elk wat wils.
Een heerlijke tijd samen als gezin.

Marathon van San Francisco

2010-08-12T02:44:00.005+02:00

25 juli heb ik de marathon van San Francisco gelopen.
Daarna zijn we nog lekker rondgereisd door Californie. Nu we weer beschikking hebben over internet een kort verslag en wat foto's.

Het is nog donker als om half vier de wekker gaat. Mian, Bram, Hugo en Dan gaan mee als supporter.

Om half 6 valt het startschot. Het begint dan langzaam lichter te worden.
Na 4 mijl begint de stevige klim naar de Golden Gate Bridge waar we een mijl later opdraaien. Op de Golden Gate Bridge

Het is een prachtig gezicht al die lopers in de ochtendschemer en de torens van de brug nog half in de mist. Aan het eind van de brug een keerpunt en dan nogmaals de brug over. Langs Baker Beach, door een woonwijk alvorens we het Golden Gate Park in lopen. Het heuvelt behoorlijk in dit gedeelte van San Francisco. Mian en de kinderen en Dan zijn daar om me aan te moedigen. Het blijkt achteraf dat de bustrip naar het park en terug een avontuur op zich is geweest.
Na 20 mijl gaat het voornamelijk naar beneden en na 3 uur 17 minuten en 41 seconden kom ik na een mooie vlakke race door de finish, waar mijn geweldige supporters mij verwelkomen.

Ik ben uiteindelijk nummer 238 van de 5989 finishers.

De oudste deelnemer is 82 en deze man is met zijn 6 uur 47 minuten niet eens op de laatste plaats geeindigd.

Ik ben erg tevreden, het is vanwege de Golden Gate Bridge en de vroege start een bijzondere marathon.

Wouter Rouwhorst

Het magische getal: 45

2010-07-24T07:07:00.003+02:00

Ja, vandaag was de grote dag: verjaardag.
Natuurlijk in het kader van het hardlopen kreeg ik mooie kado's:
Compressiesokken en een bril met verwisselbare glazen. Deze laatste moet mij helpen tegen irritante kleine vliegjes die in mijn ogen vliegen. Natuurlijk alles direct uitgeprobeerd. rustig een eindje gelopen. Ik heb een beetje last van een mijn achillespees, maar dat verdwijnt heel snel met het lopen. Volgens de beschrijving van de sokken is dat een van de goede dingen van die sokken.

Sokken zijn nl. niet meer gewoon sokken maar ze zitten boordevol speciale zaken: Airconditie kanaal, een zelfstellende boord, een wreefbeschermer met Aircoolstrips!, een teen beschermer, een teentop beschermer, een Lamberz-Nichols achillespees beschermer, een hielbeschermer, een Xcross-bandage, een Airflow enkelbeschermer, Aircoolstripes, een traverse airflow enkelbescherming, anatomisch gevormd voetbed. Het is toch ongelooflijk dat ze dat allemaal in een sok weten te verwerken.
Tot slot krijg je door het dragen van die sokken een beter uithoudingsvermogen.
Zal ik op de volgende marathon met twee vingers in de neus een PR lopen.
En dat zonder vliegen in de ogen.

Geweldige kado's.
We drinken er nog een.

Wouter

De hitte voorbij

2010-07-15T21:42:00.002+02:00

Wat een verschil zeg. Het heeft een paar tenten en caravans gekost, op de Zwarte Cross konden ze tweemaal overnieuw beginnen omdat alles tegen de vlakte gewaaid is, de kerktoren van Vragender is naar beneden gekomen, maar het is wel lekker afgekoeld.
Dat scheelt een stuk met lopen zeg.

Het lopen gaat nu weer lekker, dus we gaan er weer lekker tegen aan.
Gisteren met Bert een mooi stukje gelopen, morgenvroeg een duurloopje en Zaterdag weer eens een heuveltraining in Lochem. Daar ben ik de laatste tijd niet meer geweest.
De kinderen hebben vakantie, die zijn de hele dag druk in de weer en gaan regelmatig met opa en oma op stap om leuke dingen te doen.
Hou jullie op de hoogte.

Wouter

Lopen is niet leuk ....

2010-07-11T19:55:00.003+02:00

Een hele tijd geleden heb ik mijn laatste wedstrijd gelopen. Dat was op 13 juni, het Rondje Voorne.
Ook ben ik de laatste weken erg druk geweest op het werk en ook thuis hadden we de nodige ezigheden. Vooral op school lijkt het wel of ze alle activiteiten voor de laatste weken hadden opgespaard. De kinderen waren daardoor erg druk en af en toe niet te genieten. We hebben vorige week een zonneboiler geplaatst, met dit weer een dankbare investering maar ook een erg warme klus.
Intussen ben ik gewoon blijven trainen, rustig aan in de warmte. Tot donderdag een week geleden. Ik ben met Bert een uur een lekkere duur loop gaan doen. Dat ging iets anders dan ik me had voorgesteld. Binnen het halve uur was het over. Ik voelde me gesloopt en wilde alleen maar op de bank liggen. Maar ja, een half uur heen betekende in dit geval dat we zeker nog een half uur terug moesten. Het voelde alsof ik met de laatste 7 km van de marathon bezig was, waarbij de man met de hamer al genadeloos had toegeslagen. Bert sleurde me erdoor. Na 3 kwartier had ik het gevoel dat ik elk moment over m'n nek kon gaan. Het tempo was er helemaal uit. Uiteindelijk toch weer teruggekomen in Borculo.

Ik vind lopen even niet leuk meer.

Kennelijk was ik toe aan wat rustIk heb een week lang niet gelopen. Pas vrijdagavond heb ik mijn loopschoenen weer aangetrokken. Een klein rondje gelopen van een uur op een rustig tempo. Het liep nog niet echt lekker.

Gisteravond heb ik wel een leuke wedstrijd gehad. Het was waterpolo avond; ouders tegen de jeugd onder 17 jaar. Een vrolijke wedstrijd in heerlijk water. Er werd veel getrokken en geduwd, veel harde gevechten uitgevochten en veel gescoord. Gelukkig hadden we als ouders de ondiepe kant van het bad, zodat ik kon staan als ik de bal moest vangen en gooien. De jeugd kwam al snel achter en door met een numerieke overmacht tegen ons ten strijde te trekken wisten ze dankzij het creatieve telwerk van de score dames nog langszijn te komen.

Na de barbeque heb ik de gelegenheid te baat genomen om terug te lopen en het was heerlijk. Er zat weer schwung en tempo in.

Een weekje rust heeft me goed gedaan en gezien de temperaturen kwam het ook heel goed uit. Ik had nooit veel last van de hitte, maar dit jaar gaat me dat toch niet goed af.

Zou ik te oud worden?

Wouter

Lopen in Tilburg en Borculo

2010-06-18T19:41:00.001+02:00

Afgelopen week was het werken buiten de deur.
Ik moest voor mijn werk een aantal dagen naar Tilburg. Alwaar ik in het hotel terecht kwam met de grote vogel. Natuurlijk moet hier ook gelopen worden. Achter het hotel ligt een mooi meertje en een stukje bos ingeklemd tussen het hotel de snelweg en het militaire vliegveld. Je kan er geen grote rondes lopen. Over een lang recht stuk door het bos werk ik mijn intervallen af en ik eindig met een duurloopje rond het meer en door het bos.
Gisteravond was ik wel thuis en heb ik over de geesterse es gelopen. Het was warm en dat maakt de duurloop afgewisseld met snelle kilometers zwaar. En was ik wel blij dat ik weer thuis was.
Morgen moet de duurloop ergens ingeklemd worden tussen de ochtend zaken en het voetbal. Aan de andere kant zal het na 13.00 uur lekker rustig zijn op de weg en in het bos.

Wouter

Snelste tijd op 50 km in Voorne.

2010-06-13T22:38:00.004+02:00

Aan de start in het centrum van Brielle staat eigenlijk maar een klein groepje, wachtend op het startschot van het rondje Voorne. Ook Richard mijn grote concurrent van de Hardloop4daagse is er. Om precies 12 uur worden we weggeschoten. De straat uit, een bruggetje over, een afslag en we zijn het plaatsje al uit.
Na 5 km.

Het loopt goed en tot km 15 zit ik in een groepje van totaal 4 met een mooi tempo. de twee voorste lopers laten zich terug zakken. Een van twee met knie problemen naar later blijkt. Mark de Boer onze racende reporter voor Ultra platform komt even checken hoe het gaat. om vervolgens weet naar de kop van de wedstrijd te racen.
ik loop op dat moment samen met Kees. Water post bij 25 km punt.

Na 30 km, voorbij hellevoetsluis gaan we het strand op. Het is laag tij dus na een korte worsteling door het mulle zand is het goed te lopen langs de water lijn. Ik krijg wel natte voeten maar het lopen gaat super. Ik laat Keees achter me en ga er alleen vandoor. Na 10 km strand ergens bij Rokanje en Oostvoorne gaan we eraf. Door het mulle zand, doorgaand op de strandafgang, is ontzettend vermoeiend.
Na 3 uur 37 minuten passeer ik het marathon punt. Het lopen begint moeilijker te gaan. Maar km na km komt Brielle weer dichterbij.Richard heeft het moeilijk in de laatste kms maar eindigt met 4 uur 6 ver voor me . Klasse prestatie.

De laatste 3 km komt mark me met de fiets begeleiden. Door de Geuzenpoort komen we het vesting stadje weer in.

Nog 1 hoek om en op naar de finish.
Sprint naar de finish.

Met 4 uur 19 minuten, een uur achter de winnaar, realiseer ik mijn snelste tijd ooit op de 50 km.

Wouter

Voorne

2010-06-12T05:28:00.002+02:00

Het is alweer een week geleden dat het laatste bericht gepost is. Door drukte op het werk heb ik niet de tijd gehad m berichten te posten.
IK heb wel gelopen afgelopne week. Komend weekend is ook druk, met zaterdag een bedrijfsuitje in Scheveningen en zondag het rondje Voorne.
Ik heb afgelopen week weinig rust gehad en ik zal wel zien hoe het zondag gaat.

Wouter

Tempo moet omhoog

2010-06-06T21:48:00.002+02:00

Het tempo moet omhoog, daar ga ik meer trainingen op richten.
De afgelopen week hier een aanzet toe gegeven, maar het niet te gek gemaakt.
Met Bert heb ik een interval duurloop gedaan. Nou ik weet dat ik nog een hoop te winnen heb. Het was behoorlijk zwaar.
Dit weekend niet veel gedaan aan het lopen.
Ik heb meer tijd besteed aan de kinderen en lekker in de tuin gezeten niets doen. Ik moet zeggen dat me dat niet slecht is bevallen.
KOmende week wordt een druk weekend. drie dagen voor mijn werk in Tilburg en verder nog een aantal zaken op het werk die mijn aandacht vragen.
Wat het lopen deze week gaat worden dat weet ik nog niet.

Overigens niet het beste recept voor meer snelheid.

Wouter

The week after....

2010-05-28T21:57:00.002+02:00

De benen voelen super en het lichaam voelt vermoeid. Een rare paradox, als resultaat van het prachtige loopweekend in Apeldoorn. Het is weer de eerste loop, Dinsdag en Woensdag niet gelopen, dus het kriebelt weer hevig. Om 21.15 uur ben ik net vertrokken als ik Bert tegen kom die ook wel wil lopen. Dus enige tijd later lopen we samen een korte ronde. De verzuring is nog niet helemaal uit de benen. vooral mijn rechterkuit trekt nog wat. maar ik ben er een stuk beter doorgekomen dan vorig jaar en helemaal in vergelijking met 2007. Toen heb ik mijn kuiten volledig opgeblazen met een trombose als gevolg. Gelukkis was dat toen gauw genezen en sindsdien loop ik veel en al die tijd blessure vrij.
Nu begint de voorbereiding op Voorne. Daar zal ik weer een heleboel loopvrienden ontmoeten. Ik kijk er naar uit.

Komende twee weken staan er geen speciale zaken op het programma, dus gaan we er weer lekker tegen aan.

Wouter

Hardloop4daagse; 3e plaats

2010-05-24T21:43:00.004+02:00

Het is weer een geweldig evenement geweest. Geweldig weer, geweldige organisatie, fantastische etappes, geweldig sportieve lopers en fanatieke supporters. Meer kanje van een hardloopweekend niet wensen.
Als ik dan bij de prijsuitreiking ook nog op het podium mag staan kan het weekend niet meer stuk.

Ik ben 13e overall geworden en op de 3e plaats geeindigd in de categorie mannen 40 op de 100km.

De verschillende etapppes heb ik over het algemeen goed doorstaan. Daar zag het na 3 km in de 5e etapppe echter niet naar uit. Ik stond stil langs het pad, terwijl groepen lopers mij passeerden. Ik dacht aan uitstappen, het ging niet, de motor wilde niet op gang komen. Ik heb mijn kuit gemasseeerd en een gelletje genomen en ben maar weer gaan lopen, stilstaan schiet nl ook niet op, en ja hoor, daar begon de diesel op gang te komen. De overige 14 km gingen als een speer. Ongelofelijk, anders was daar de podium plek verloren gegaan. Pim en Richard, liepen zeer sterk en zijn de terechte nummers 1 en 2.

Een uitgebreid verslag volgt hopelijk deze week nog.
Hieronder alvast wat foto's
Start van een etappe

Heerlijk lopen...

...en afzien.

kamperen op de atletiekbaan.

Het geweldige supportersteam

3e plaats mannen 40

Minder dan een week tot de hardloop4daagse

2010-05-16T21:40:00.002+02:00

Vrijdag aanstaande is al de eerste etappe van de hardloop4daagse in Apeldoorn
We gaan lekker met vele andere lopers en hun gezinnen kamperen rond de atletiekbaan.
Hieronder het programma voor het Pinksterweekend.

Vrijdag 19.30 uur Afstand: 16,4 km Hoog Soeren

Zaterdag 11.00 uur Afstand: 20,4 km Het Leesten

Zaterdag 19.00 uur Afstand: 14,560 km De Groote Modderkolk / Loenen (Loenermark)

Zondag 10.00 uur Afstand: 8,400 km Park Berg en Bos Apeldoorn (tijdloop!)

Zondag 17.00 uur Afstand: 19,123 km Hoog Buurlo (Kootwijkerzand)

Maandag 11.00 uur Afstand 21,2 km Asselse heide

Wouter

Survivalrun Winterswijk

2010-05-16T21:16:00.002+02:00

De 10e editie van de survivalrun is vandaag voor het eerst rond het Hilgelo, de recreatieplas bij Sevinks mölle tussen Winterswijk en Meddo.
Het weer werkt voortreffelijk mee en er zijn vele bekenden, zowel als deelnemers als supporter. Om kwart voor 12 gaan Bram, Hugo en ik van start. Er zijn weer vele mooie Hindernissen opgebouwd, waarbij we natuurlijk regelmatig door het water moeten. De ene keer kuit diep de nadere keer tot over ons middel. Ik loop met Hugo die het water toch wel erg koud vindt, maar moedig doorzet. Bram loopt al een eind voor ons uit en pakt alle hindernissen, of het nou een swing-over is of een apehang.
Hugo heeft slchts hier en daar nog een handje nodig, hij heeft geweldige vorderingen gemaakt sinds vorig jaar. Zowel de hindernissen als het lopen gaat hem een stuk soepeler af. de jongens doen het geweldig en na anderhalf uur moet alleen nog de eindhindernis bedwongen worden. dit gaat ook uitstekend enze kunnen weer een run op hun conto bijschrijven.

Helaas zijn er nog geen foto's, misschien volgen deze nog.

Wouter

Trainingen weer opgepakt

2010-05-15T19:18:00.002+02:00

Na de ultra van vorige week zaterdag heb ik dinsdag weer een intervaltraining afgewerkt waarna ik nog ruim een half uur uitgelopen heb. Het ging goed, dat viel me alles mee.
Donderdag eerst met Edwin, Christian en Mariska een duurloop van een uur gelopen, waarna Mariska en ik er nog bijna 1,5 uur aan hebben geplakt.
Het weer was heerlijk en het was erg rustig op de weg.
Vrijdag met Bert naar Barchem geweest voor een tempduurloop van een klein uur. Een pittige training met de nodige hellingen .
Vanavond moet er nog een 15 km afgelegd worden.
Dus ik ga zo maar even mijn loop kloffie en schoenen aantrekken en dan gaan we een rondje maken.

Wouter

sfeerbeelden van de Eemmeerloop

2010-05-10T20:42:00.002+02:00

Hieronder enkele foto's.
Aangezien ik geen begeleider had en verder alle fotografen ontlopen ben, sta ik geen enkele keer op de foto. Vandaar enkel sfeerbeelden.

De werf in Bunschoten

Lopen langs het water

De windmolens langs de dijk richting de Stichtse brug (A6)

In de buurt van Blaricum

Eemmeerloop

2010-05-10T10:09:00.002+02:00

Zaterdag de Eemmeerloop gelopen.
Een tocht van 50 km rond het randmeer bij Bunschoten-Spakenburg.
Er zijn 34 solo lopers vertrokken, 18 Duo lopers en 117 estafette teams.
Het was goed weer en een mooi parcours als je van vergezichten, polders, lange wegen en alleen lopen houdt.
Ik had geen begeleiding en heb dus de hele 50 km alleen gelopen. De estafette mensen lopen je in de eerste helft na elke wissel fris en fruitig voorbij, later is het veld verdeeld en wordt je nauwelijks nog ingehaald.
Uiteindelijk ben ik in 4 uur en 21 minuten gefinished waarmee ik in de middenmoot zit.
De echte ultralopers lopen wel een paar tandjes sneller. de winnaar had er 3 uur en 18 minuten voor nodig; toen had ik nog niet eens het marathon punt bereikt.
Voor mij is het een mooie lange duurloop training geweest en ik ben tevreden met het resultaat.
foto's volgen nog.

Wouter

Rustige loop

2010-05-05T20:48:00.002+02:00

Vanavond een korte rustige duurloop gedaan. Even de benen los lopen.
Het avondzonnetje paste goed bij bevrijdingsdag; lopen in vrijheid, een groot goed.

De rest van de week is het rusten voor zaterdag. Dan moet ik aan de bak in de Eemmeerloop. 50 km lopen, mijn tweede ultra.
Ben heel benieuwd. Het weer lijkt in ieder geval gunstig; niet te koud, af en toe een buitje. Volgens mij gaat dat helemaal goedkomen.

Wouter

flink getraind

2010-05-03T21:34:00.002+02:00

Afgelopen weekend flink getraind.
Vrijdag met Mariska een lange duurloop van 2,5 uur gelopen.
zondag naar Markelop gelopen en daarmee een (natte) duurloop van 17 km afgewerkt. Vanavond met Bert intervalpiramide afgewerkt waarmee er ook weer 8 km bijgeschreven zijn.
Morgen is de doden herdenking en voormij tevens een rustdag.
Woensdag nog een training en dan rust tot zaterdag dan staat de Eemmeerloop bij Spakenburg/Bunschoten op het programma.

Wouter

8 maal duizend

2010-04-29T22:58:00.002+02:00

Vanavond de intervallen gelopen die ik dinsdag heb overgeslagen.
8 maal duizend.
Het ging prima en ik voel dat ik na een paar vervelende dagen weer snel de goede kant op ga. Dit weekend geen wedstrijden. Morgen een lange duurloop met Mariska en zondag een korte duurloop.
Volgende week voorbereiden voor de Eemmeerloop van 8 mei.

Wouter

Lopen met Hugo, Ariët en Morris

2010-04-29T22:27:00.003+02:00

Ze wilden alle drie wel meefietsen. Het is een mooie avond. We hebben het eten op, De zon zakt langzaam weg. Ik loop richting Geesteren, Morris, Ariët en Hugo vooruit op de fiets.
Over de Berkel, onder het viaductje door en dan het mooie fietspaadje in naar
Geesteren. Bij de kruisingen wachten de kinderen geduldig op de richting. We gaan Geesteren door en dan de es op.
Het is weer mooi zo in de avondzon, een genot om te lopen.
Af en toe racen Morris en Hugo om het hardst en blijven vervolgens weer wachten op hun vader, die wel met een lekker tempo doorloopt, maar ze natuurlijk lang niet kan bijhouden. Ariët en Hugo hebben hun fototoestel bij zich en maken regelmatig foto's.

Morris ziet een eekhoorn de boom in rennen, een hert staat aan de bosrand naar dat groepje voorbijgangers te kijken alvorens het bos in te vluchten. Als we de Nettelhorsterweg overgestoken zijn scheert een buizerd vlak over om even verder op een hoge uitkijkpost in een boom te betrekken. Ondertussen loop ik door, de kinderen vergezellen me afwisselend een eindje, om vervolgens er weer vandoor te gaan.
Bij Beekvliet zit een fuut ongestoord op een rietpol midden op het water te broeden.
Vanaf Beekvliet slingert het fietspad zich weer richting Borculo.

Thuisgekomen rennen de kinderen de tuin in om nog even te spelen. Ze hebben heerlijk gefietst en zijn nog lang niet moe en toch moeten ze naar bedje toe.

Deceptie

2010-04-25T20:33:00.002+02:00

De halve van Enschede is voor mij op een deceptie uitgelopen. Of eigenlijk niet uitgelopen, want al na 6 of 7 km ging het niet meer en ben ik uitgestapt.
Ik kwam niet in mijn ritme, moest voor mijn gevoel na 5 km al werken en ik heb heel veel last gehad van de hitte. Over de oorzaak kan ik alleen maar gissen. De hitte speelt een rol, ik had voortdurend een droge mond en dorst. Maar misschien lag de oorzaak wel in de afgelopen week, te druk?, zaterdag toch te veel in de tuin (in de zon) gewerkt??.
Ik weet het niet en het doet er eigenlijk ook niet toe. Het ging anders dan ik in gedachten had. Het is niet anders.

Ik baal enorm ook voor Mariska die het verder alleen moest klaren en dit fantastisch heeft gedaan met 1 uur 34 en nog een hoeveelheid seconden.