Zwaar, maar geslaagd

Het is gelukt. Moe maar voldaan na het voltooien van de survivalrun van Beltrum. Dat geldt ook voor Bram en Hugo.
Het lopen was zoveel zwaarder dan vorige week toen we door een winterlandschap liepen over bevroren weilanden en akkers.

Hoe anders was het met dit weer.
Het was niet koud, er lag geen sneeuw, maar wel veel water en modder.

Wouter start als eerste van de Rouwhorstmannen, om 10.50 voor de 13km

Wouter in hindernis 6.

Bij de Pinnekesbrug houdt hij het nog droog,

Maar even later, toch de beek in.

De beroemde/beruchte bok in de Slinge.

Om 12.12 startten Bram en Hugo met hun run over 5,5km

Bram is nog niet op de helft als hij pardoes languit te water gaat. Van top tot teen nat, maar wel doorgaan; de kanjer.

Hugo klimt in hindernis 6.

Bram in hindernis 8.

Twee hindernissen voor de finish loopt Bram mij zelfs nog voorbij. Niet dat hij me zag. Ik loop te zeulen met een boomstam op mijn schouder als er een klein pezig mannetje voorbij komt stiefelen. We gaan een stukje samen op, maar hij wint de eindrace van mij.
Hugo loopt niet zo ver achter. Hij gaat ook als een haas door het parcours.

Een vermoeide groet vlak voor het einde.

Zagen valt heus niet mee als je bibbert van vermoeidheid.

Dat Hugo hier en daar een helpend handje nodig heeft, mag de pret niet drukken.

Beiden zijn zeer tevreden met hun prestatie en hun verdiende medaille. En pa en ma zijn apetrots.